Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 1 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 723/12 oddalił skargę L. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zapewnienia pracownikom możliwości odpoczynku w pobliżu miejsca pracy i usunięcia innych uchybień.
L. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania istnienia w danej sprawie przesłanek w nim zawartych. Pamiętać należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania.
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Niewystarczającym jest powtórzenie we wniosku treści przepisu, musi on bowiem zawierać szczególnie wnikliwe uzasadnienie, przekonywujące sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06; z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1075/12 i z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 2914/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
We wniosku należy zatem wykazać, że wykonanie aktu lub czynności spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej, której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, lub też spowoduje trudne do odwrócenia skutki, czyli skutki których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Ponadto we wniosku należy wskazać w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie jest bowiem rolą sądu domniemywanie, gdzie strona skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 223/10 oraz z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 73/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka w skardze kasacyjnej stwierdziła jedynie, iż wnosi o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając tego wniosku w jakikolwiek sposób. Nie wskazała zatem, jakie trudne do odwrócenia skutki, czy też znaczna szkoda powstaną w związku z niewstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi więc na niewykazanie takich okoliczności, które umożliwiłyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek w tym przedmiocie podlega oddaleniu.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.