Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 1367/07, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SAB/Kr 110/06 i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji orzekł o uchyleniu wskazanego orzeczenia na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., stwierdzając iż w przedmiotowej sprawie zachodzi nieważność postępowania z przyczyn określonych w art. 183 § 2 pkt 2 P.p.s.a.
Pismem z dnia 11 maja 2009 r. Stowarzyszenie [...] "[...]" w K., reprezentowany przez adwokata K. K.-C., zwróciło się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o dokonanie wykładni oraz sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony stwierdził między innymi, iż w opinii skarżącego pełnomocnictwo udzielone przed Sądem I instancji udzielone było prawidłowo, a prezes Stowarzyszenia miał prawo do reprezentowania go na zewnątrz. W ocenie strony orzeczenie Sądu odwoławczego było nieprawidłowe, gdyż sentencja wyroku stoi w sprzeczności z jego uzasadnieniem i usunięcia tej właśnie niezgodności domaga się strona skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek Stowarzyszenia [...] "[...]" o dokonanie wykładni oraz sprostowanie wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. nie zasługuje na uwzględnienie.
Sprostowanie orzeczenia może nastąpić jedynie w wypadku zaistnienia w nim niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, jak stanowi art. 156 § 1 P.p.s.a. W wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. błędy lub niedokładności tego typu nie występują. Ponadto podkreślenia wymaga, iż strona w swoim wniosku nie wskazała jakichkolwiek omyłek, które mogłyby podlegać sprostowaniu na podstawie powyższego przepisu.
Z kolei art. 158 P.p.s.a. stanowi, iż Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wniosek strony o dokonanie wykładni winien wskazywać wprost, który fragment uzasadnienia budzi jej wątpliwości bądź jest dla niej niezrozumiały i dlaczego. W przedmiotowej sprawie wniosek o dokonanie wykładni jest jednak w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, strona nie chce bowiem aby wyjaśnić jej wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia, a stawia jedynie argumenty wskazujące, jej zdaniem, na błędny tok działania Sądu oraz podważa trafność rozstrzygnięcia. Wniosek taki, oraz podnoszone w nim zarzuty, posiada cechy środka zaskarżenia, jednakże zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 168 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, bowiem nie przysługuje od nich możliwość wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia. Tym samym wniosek Stowarzyszenia [...] "[...]" złożony w takim kształcie jak w niniejszej sprawie nie mógł być uwzględniony i podlegał oddaleniu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 156 § 1 i 2 oraz art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.