Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem w dnia 6 października 2005 r., 4/II SA/Po 1582/03, po rozpoznaniu skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego: uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] w części, w jakiej nie orzeka o prawie do podatku mieszkaniowego za dodatkową powierzchnię normatywną, określił że decyzja podlega wykonaniu w zakresie w jakim skarżącemu przyznano dodatek mieszkaniowy i zasądził od SKO w [...] na rzecz skarżącego kwotę 10 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ustalił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] przyznającą R. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 355,52 zł za okres od 2003. 05.01 do 2003. 10.31,potwierdzając prawidłowość obliczeń i ich zgodność z przepisami. Organ odwoławczy podniósł, że z orzeczenia o niepełnosprawności żony nie wynika konieczność poruszania się na wózku inwalidzkim, bądź konieczność zamieszkania w oddzielnym pokoju. W skardze do sądu R. M. wywodził, że z treści zaświadczenia lekarskiego, które przedłożył, wynika iż jego żona jako osoba przewlekle chora wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
Lokal ma pow. użytkową 98 m2, w lokalu zamieszkuje 6 osób, dochód w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł w przeliczeniu na jedną osobę 139,44 zł, wydatki za lokal miesięcznie wyniosły 399,69 zł.
Uzasadniając uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji I instancji Sąd wskazał, że w dacie złożenia wniosku przepis art. 5 ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz.731) stanowił, że normatywną powierzchnię powiększa się o 15.m2, jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Taka konieczność nie musi wynikać z orzeczenia o niepełnosprawności, tę konieczność można wykazywać dowolnymi środkami dowodowymi, w tym dowodem z dokumentu prywatnego jakim jest zaświadczenie lekarskie. W razie wątpliwości co do jego treści należało przeprowadzić postępowanie dowodowe.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżyło powyższy wyrok w całości i wniosło o jego uchylenie w całości. Pełnomocnik Kolegium podniósł w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego – art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez uchylenie wskazanych decyzji mimo ich zgodności z prawem oraz naruszenia prawa procesowego – art. 133 § 1, art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wydanie orzeczenia uchylającego decyzję SKO oraz decyzję organu I instancji, w następstwie rozstrzygnięcia o trafności zarzutów skargi, podczas gdy z akt sprawy wynika, że zarzuty były całkowicie błędne.
W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że w odwołaniu R. M., którego nie uwzględniło, podnoszony był zarzut nieuwzględnienia dodatkowej powierzchni mieszkalnej przysługującej mu z uwagi na niepełnosprawność żony, mimo przedłożonego zaświadczenia. Także dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dla sprawy istotne znaczenie miała przydatność dowodowa (lub jej brak) zaświadczenia lekarskiego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podniosło, że rzeczone zaświadczenie stanowiło wystarczający dowód prawa R. M. do dodatkowej powierzchni mieszkalnej i co najistotniejsze, a niedostrzeżone przez skarżącego, Kolegium i Sąd, dowód ten został uwzględniony w decyzji organu I instancji a tym samym jego decyzja w pełni odpowiadała prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga kasacyjna jest zasadna. Z materiału dowodowego wynika, że decyzja organu I instancji uwzględniała przy obliczaniu wysokości dodatku mieszkaniowego dla R. M. dodatkową powierzchnię mieszkalną z uwagi na niepełnosprawność żony. Tym samym Sąd uchylając – zgodną z prawem - zaskarżoną decyzję i decyzją ją poprzedzającą naruszył powołane w skardze kasacyjnej przepisy.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 185 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zaskarżony wyrok należało uchylić. Jednocześnie na podstawie art. 207 § 2 pow. ustawy Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego R. M., uznając to odstępstwo za szczególnie uzasadnione okolicznościami sprawy.