Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt: I OSK 1399/15 oddalił wniosek E.G. o wyłączenie sędziego NSA Zbigniewa Ślusarczyka w sprawie ze skargi kasacyjnej E.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt: IV SAB/GI 143/14 w sprawie ze skargi E.G. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w Katowicach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W dniu 6 marca 2017 r. (data wpływu do NSA) skarżący złożył zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., wyrażając w nim swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.:Dz.U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.