Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 1129/14 oddalił skargę P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowanie na badania psychologiczne.
W uzasadnieniu wyroku Sąd podał następujący stan faktyczny i prawny:
Sąd Rejonowy w G. III Wydział Karny wyrokiem z [...] lipca 2013 r. sygn. akt [...] uznał P. C. za winnego prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu.
Prezydent Miasta G. decyzją z [...] stycznia 2014 r. nr [...] skierował P. C. na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. P. C. złożył odwołanie od powyższej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] lipca 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji wskazując, że z treści art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a (w decyzji błędnie wskazano art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz art. 135a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r. poz. 600), powoływanej dalej jako "ustawa", wynika obowiązek skierowania na badania psychologiczne w przypadku kierującego pojazdem w stanie nietrzeźwości. Skierowanie następuje na podstawie przesłanego do organu wyroku skazującego. Decyzja o skierowaniu jest postacią aktu związanego, co oznacza, że w przypadku zaistnienia określonych przesłanek organ ma obowiązek wydać decyzję o określonej treści.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł P.C.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 14 stycznia 2015 r. oddalił skargę. Sąd przyjął jako prawidłowe ustalenia organu dotyczące konieczności wydania decyzji kierującej skarżącego na badania psychologiczne. Sad podkreślił, że z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w G. przekazał do Prezydenta Miasta G. prawomocny wyrok z [...] lipca 2013 r. sygn. akt [...], którym skarżący został skazany za prowadzenie w dniu [...] czerwca 2013 r. samochodu T. w stanie po użyciu alkoholu. Oznacza to, że zaistniały ustawowe przesłanki do wydania decyzji, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy.
Sąd pierwszej instancji podzielił ponadto stanowisko organu, że decyzja o skierowaniu na badania psychologiczne jest decyzją związaną. Zaznaczył dodatkowo, że zaskarżona decyzja nie przesądza czy w przypadku skarżącego istnieją przeciwskazania psychologiczne do kierowania pojazdami.
P.C., reprezentowany przez radcę prawnego M. Z., wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze zarzucił, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), naruszenie prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy (w skardze błędnie wskazano art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a, co wynika z dalszej treści skargi), poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie i przyjęcie, że skarżący kwalifikuje się do skierowania na badania psychologiczne.
W oparciu o przedstawione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy pod nieobecność skarżącego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że celem ustawy z 5 stycznia 2011 r. jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym spowodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia dotyczyć powinny tego rodzaju aspektów stanu zdrowia osoby, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Wyrok Sądu Rejonowego w G. sygn. akt [...], rozstrzyga jedynie kwestie odpowiedzialności karnej P. C., a nie przesądza o stanie zdrowia skarżącego w zakresie zdolności do kierowania pojazdami.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę kasacyjną zawartej w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. wniosło o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, określone w art. 183 § 2 P.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zarzutów wskazanych w podstawie skargi kasacyjnej. Związanie granicami skargi kasacyjnej oznacza natomiast związanie wskazanymi w niej podstawami zaskarżenia oraz wnioskiem.
Wskazany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy (...) na badanie psychologiczne, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Wydanie decyzji o skierowaniu na badania nie zależy więc od uznania organu administracji publicznej. Starosta ma obowiązek wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne, jeżeli dana osoba kierowała pojazdem w stanie po użyciu alkoholu.
Stan sprawy ustalony przez organ administracyjny i zaakceptowany przez Sąd pierwszej instancji nie jest sporny. Fakt kierowania przez skarżącego pojazdem po użyciu alkoholu wynika z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w G. z [...] lipca 2013 r. sygn. akt [...], którym skarżący został skazany za prowadzenie w dniu [...] czerwca 2013 r. samochodu T. w stanie po użyciu alkoholu.
Co istotne, zgodnie z art. 135a ustawy do dnia 3 stycznia 2016 r. skierowanie na badanie lekarskie i badanie psychologiczne w przypadku kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, następuje na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, bowiem Sąd Rejonowy w G. przy piśmie z [...] grudnia 2013 r. przekazał odpis wyroku do Prezydenta Miasta G. Zarówno Sąd pierwszej instancji jak i organ administracyjny prawidłowo więc zastosowały w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy. Zastosowanie zaś tego przepisu i wydanie decyzji nie przesądza, czy w przypadku skarżącego istnieją przeciwskazania psychologiczne do kierowania pojazdami, na co prawidłowo zwrócił uwagę Sąd Wojewódzki, podobnie jak kwestii tej nie przesądza prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w G. sygn. akt [...], na co wskazuje skarga kasacyjna.
Ponadto sąd administracyjny dokonując kontroli decyzji administracyjnych nie może sięgać do okoliczności z zakresu celowości i słuszności ustawy. Taka kontrola byłaby bowiem sprzeczna z art. 1 § 2 P.p.s.a. Rolą sądu administracyjnego, operującego w granicach sprawy i na podstawie ustalonego przez organ administracji stanu faktycznego sprawy jest przeprowadzenie kontroli i oceny działania organu z punktu widzenia jego zgodności z prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.