Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 września 2013 r., sygn. akt I OSK 1427/12

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Maria Wiśniewska przewodniczący
sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący, sprawozdawca
sędzia del. WSA Ewa Kwiecińska przewodniczący
sekretarz sądowy Małgorzata Kamińska protokolant
Rozpoznanie
w dniu 10 września 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Finansów
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 64/12
Sprawa
w sprawie ze skargi E. L. i M. M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przejścia na rzecz Skarbu Państwa własności nieruchomości

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,
  2. 2. zasądza od E. L. i M. M. na rzecz Ministra Finansów kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 marca 2012 r., IV SA/Wa 64/12 uchylił decyzję Ministra Finansów z [...] listopada 2011 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia przejścia na rzecz Skarbu Państwa własności nieruchomości.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że organ orzekający prawidłowo ocenił spełnienie przez M. W. i M. M. ustawowej przesłanki traktowania ich za obywateli USA w 1960 r. na potrzeby zastosowania wobec nich ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych (Dz. U. Nr 12, poz. 65). Fakt przysługiwania im obywatelstwa USA nie był kwestionowany w postępowaniu przed Komisją amerykańską przy ubieganiu się o odszkodowanie na podstawie umowy z 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych.

Nie można zatem z okoliczności przysługiwania im także obywatelstwa polskiego wywodzić skutku w postaci braku zastosowania wobec nich ustawy z 9 kwietnia 1968 r., skoro skutkiem takiego działania byłoby zachowanie przez nie praw do nieruchomości, za które ubiegały się o odszkodowanie z tytułu utraty tych nieruchomości. Takiemu rozumieniu traktowania M. W. za obywatela USA dla potrzeb stosowania powołanej ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. dał wyraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 maja 2007 r., I OSK 947/06 dotyczącym decyzji Ministra Finansów wydanej na podstawie tej ustawy wobec nieruchomości położonej w Gdyni Przy ul. [...]. Pogląd ten należy w niniejszej sprawie odnieść także wobec M. A. M., jako uprzedniej współwłaścicielki nieruchomości położonej w Gdyni przy ul. [A], obok M. W., gdyż obie te osoby wystąpiły w przeszłości do Komisji amerykańskiej o odszkodowanie za tę nieruchomość na podstawie umowy z 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych.

Minister Finansów nieprawidłowo natomiast przyjął, iż wskazane przez niego w zaskarżonej decyzji dokumenty amerykańskie potwierdzają uzyskanie przez M. W. i M. M. odszkodowania za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [A] na podstawie umowy z 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych.

Wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [A] zarejestrowany został w Komisji amerykańskiej pod nr [...], pod którym zarejestrowano także wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [...]. W decyzji Komisji z dnia [...] marca 1966 r., oznaczonej jako decyzja ostateczna z poprawkami, skorygowano wysokość przyznanego odszkodowania i wskazano na potwierdzenie decyzji ostatecznej we wszystkich innych aspektach, którą to decyzją była decyzja podjęta [...] stycznia 1966 r. W aktach sprawy brak jest jednak decyzji z [...] stycznia 1966 r., jak również Minister Finansów nie wskazał na jej istnienie. Z treści decyzji ostatecznej z poprawkami z [B] stycznia 1966 r. nie wynika bowiem, której nieruchomości decyzja ta dotyczy, gdy tymczasem w decyzji tej odniesiono się do wniosku oznaczonego nr [...], którym oznaczono dwa odrębne wnioski odszkodowawcze dotyczące dwóch różnych nieruchomości położonych w Gdyni.

Również w aktach zrzeczenia się praw do nieruchomości przez M. W. oraz przez M. A. M. z [...] kwietnia 1966 r. wskazano, że akty te dotyczą pozycji majątkowych dokładniej zidentyfikowanych i opisanych w decyzji Komisji z [...] marca 1966 r. Tymczasem, z treści egzemplarza decyzji Komisji z dnia [...] 1966 r. znajdującego się w aktach administracyjnych nie wynika, których pozycji majątkowych, a więc których nieruchomości decyzja ta dotyczy. Przedmiot zrzeczenia się nie może być natomiast domniemany, lecz musi wynikać z jednoznacznych ustaleń organu, jeżeli wynik tych ustaleń ma skutkować wydaniem decyzji na podstawie ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów (...), potwierdzających odebranie praw do określonej nieruchomości.

Z uwagi na brak w aktach sprawy decyzji Komisji z [...] stycznia 1966 r., i nie poczynienie przez organ orzekający stosownych ustaleń w tym zakresie nie jest wiadome, czy M. W. i A. M. M. uzyskały odszkodowanie na podstawie umowy z 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych, co skutkowałoby dopuszczalnością wydania decyzji na podstawie ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów (...). Niewyjaśnienie wskazanych powyżej okoliczności przez organ orzekający narusza art. 7 i art. 77 § 1 kpa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ nie jest wiadome, czy zgromadzone dotychczas przez ten organ dokumenty amerykańskie z postępowania odszkodowawczego dotyczą nieruchomości położonej w Gdyni przy ul. [A].

Warunkiem wydania decyzji na podstawie ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów (...), jest bowiem wypłata skarżącym odszkodowania indemnizacyjnego na podstawie umowy z 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych. Okoliczność wypłaty przedmiotowego odszkodowania, uwzględniając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarty w wyroku z 17 maja 1999 r., OSA 2/98 (OSA 3/98, OSA 4/98, OSA 5/98, OSA 6/98) –ONSA z 1999 z. 4, poz. 110, oraz pogląd Trybunału Konstytucyjnego zawarty w postanowieniu z 24 października 2000 r., SK 31/99 - OTK z 2000 r. z. 7, poz. 262, przemawiałaby bowiem za zastosowaniem ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów (...), w związku z Układem zawartym 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych.

Przyznanie bowiem odszkodowania przez Komisję amerykańską jest wynikiem zrzeczenia się praw do nieruchomości, co pozostaje w związku z powołaną umową z 16 lipca 1960 r., która jest umową międzynarodową w rozumieniu art. 1, art. 2 i art. 5 ust. 2 ustawy z 9 kwietnia 1968 r. Decyzja Ministra Finansów ma jedynie charakter deklaratoryjny i odnosi się do stanu istniejącego w dniu wejścia w życie ustawy z 9 kwietnia 1968 r., tj. w dniu 17 kwietnia 1968 r.

Przy ponownym rozpatrywaniu nakazano Ministrowi Finansów wyjaśnienie, czy skarżące uzyskały odszkodowanie za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [A], wskazując na źródło tych ustaleń.

Powyższy wyrok został zaskarżony w całości skargą kasacyjną Ministra Finansów, w której zarzucono Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 ab initio p.p.s.a. polegające na stwierdzeniu, że w aktach sprawy brak jest decyzji Komisji Stanów Zjednoczonych do Spraw Uregulowania Roszczeń Zagranicznych, zwanej dalej "Komisją", z [...] stycznia 1966 r. i w konsekwencji uchyleniu decyzji organu mimo, że nie naruszały one prawa.

Wskazując na powyższe, wniesiono o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o 2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w aktach sprawy przekazanych przez Ministra Finansów Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, wbrew temu co ustalił Sąd, znajduje się wzmiankowana wyżej decyzja (karty numer 38-41). W związku z tym zarzut Sądu jest bezpodstawny, jak również twierdzenie, że Minister Finansów nie poczynił ustaleń w zakresie przedmiotu roszczenia opisanego we wniosku zarejestrowanym w Komisji pod nr [...] oraz przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [A]. Minister Finansów w uzasadnieniu decyzji z [...] lutego 2011 r., znak; [...], wskazał następujące dokumenty:

wniosek nr [...] wraz z kartą dodatkową złożony przez M. W. i M. A. M. (pisownia zgodna z treścią dokumentacji amerykańskiej), zawierający oznaczenie nieruchomości objętej wnioskiem, a także informacje dotyczące udziałów oraz spadkodawców, decyzję proponowaną z [...] lutego 1965 r., nr [C] potwierdzoną decyzją ostateczną z poprawkami z [...] marca 1966 r., zrzeczenia się praw do nieruchomości złożonych przez M. W. i M. A. M. Organ nie przywołał w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia decyzji Komisji z [...] stycznia 1966 r., albowiem dotyczyła ona wyłącznie roszczenia za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [...]. Nie oznacza to jednak, że Minister Finansów nie wiedział o jej istnieniu, czy też ją pominął dokonując analizy materiału dowodowego. Innymi słowy organ wskazał na dokumenty, które bezpośrednio są związane z przyznaniem odszkodowania za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [A], jednocześnie gromadząc w aktach sprawy całość dokumentacji w sprawie wyżej wymienionych nieruchomości, którą przekazała Rządowi Polskiemu strona amerykańska.

Dokumentacja ta składa się z: 1) wniosku nr [...] z [...] września 1961 r. (karty akt nr 23-31) i karty dodatkowej (karty akt nr 7-8) złożonych przez M. W. i M. A. M., 2) wniosku nr [...] z [...] października 1961 r. (karty akt nr 45-52) złożonego przez M. W., 3) decyzji proponowanej nr [C] z [...] lutego 1965 r. (karty akt nr 15-18), 4) decyzji ostatecznej nr [C] z [...] stycznia 1966 r. (karty akt nr 38-41), 5) decyzji ostatecznej z poprawkami nr [C] z [...] marca 1966 r. (karty akt nr 3-5), 5) zrzeczenia się praw do nieruchomości złożonego w dniu [...] kwietnia 1966 r. przez M. A. M. (karty akt nr 35-36), 6) zrzeczenia się praw do nieruchomości złożonego w dniu [...] kwietnia 1966 r. przez M. W. (karty akt nr 32-33).

Mając na uwadze powyższe, Minister Finansów stwierdził, że nie naruszył art. 7 i 77 § 1 kpa. Przytoczona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentacja nie wskazuje zasadnych przyczyn, dla których należałoby utrzymać w obrocie prawnym orzeczenie, które zostało wydane z pominięciem dokumentu znajdującego się w aktach sprawy, co narusza zasadę wyrażoną w art. 133 § 1 ab initio p.p.s.a., że Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Podniesiono w niej w szczególności, że skarżący podziela w pełni interpretację przepisów prawa zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zawarto w niej również obszerną polemikę z zarzutami skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie są trafne.

Nie ma racji Sąd I instancji stwierdzając, że w aktach sprawy brak jest ostatecznej decyzji Komisji z [...] stycznia 1966 r. dotyczącej roszczenia [D]. Decyzja ta nie tylko jest w aktach, (k. nr 38-41 akt administracyjnych), ale co więcej z decyzji tej wynika jednoznacznie, że przyznane stronom skarżącym odszkodowanie (45.343,00 $ dla każdej) jest odszkodowaniem za wszystkie nieruchomości objęte decyzją proponowaną Komisji z [...] lutego 1965 r., a więc i za nieruchomość położoną w Gdyni przy ul. [A]. Wniosek ten wynika z treści akapitu pierwszego ostatecznej decyzji Komisji z [...] stycznia 1966 r.: "Na mocy proponowanej decyzji podjętej w dniu [...] lutego 1965 r. przyznano odszkodowania każdej z osób zgłaszającej roszczenia w kwocie kapitału po 45.343,00 $ za utratę nieruchomości w Gdyni, województwo gdańskie ". Po pierwsze, oznacza to, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji proponowanej Komisji z [...] lutego 1965 r. zostało inkorporowane do ostatecznej decyzji Komisji z [...] stycznia 1966 r. dotyczącej całości roszczenia [D], z zawartymi w akapicie drugim tej decyzji poprawkami dotyczącymi nieruchomości mieszczącej się przy ul. [...] w Gdyni. Po drugie, słowo "nieruchomości" zamieszczone w akapicie pierwszym tej decyzji zostało użyte w liczbie mnogiej, co wynika z angielskiego oryginału tej decyzji "loss of property in Gdynia".

W tej sytuacji, należy uznać za zasadne przyjęte przez organ administracji domniemanie, że zarówno zrzeczenie się praw do nieruchomości złożone w dniu [...] kwietnia 1966 r. przez M. A. M. (karty akt nr 35-36), jak i zrzeczenie się praw do nieruchomości złożone w dniu [...] kwietnia 1966 r. przez M. W. (karty akt nr 32-33) dotyczą obu gdyńskich nieruchomości, tzn. zarówno tej, położonej przy ul. [...], jak i tej, która mieści się przy ul. [A].

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za mającą usprawiedliwione podstawy i stosownie do art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na zasadzie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.