Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w dniu 22 marca 2006 roku A. K. nadała w urzędzie pocztowym skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Rektora Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 22 lutego 2006 roku.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2006 roku skarga została w dniu 29 marca 2006 roku przesłana zgodnie z właściwością Rektorowi Wyższej Szkoły [...] /dziennik korespondencji K.O. nr 23/06. O przekazaniu skargi poinformowano skarżącą.
Rektor Wyższej Szkoły [...] otrzymał skargę w dniu 31 marca 2006 roku. W dniu 28 kwietnia 2006 roku organ administracji przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odpowiedź na skargę z wnioskiem o jej oddalenie. Do odpowiedzi na skargę załączono akta sprawy, w tym skarżoną decyzję Rektora Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru z adnotacją o sposobie doręczenia orzeczenia stronie, podpisem i datą doręczenia aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę zważył, iż stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją właściwemu organowi administracji tj. temu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej /T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 14 listopada 1973 r. sygn. akt II CZ 183/73 opubl. OSP 1974/5/97 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z 28 listopada 1987 r. sygn. akt III CZP 33/87 opubl. OSNCP 1988/6/73/.
Sąd podzielając powyższy pogląd prawny przyjął więc, że skarga została wniesiona w dacie nadania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do Rektora Wyższej Szkoły [...] tj. w dniu 29 marca 2006 roku.
Reasumując Sąd stwierdził, iż wskazane wyżej ustalenia świadczą o uchybieniu przez skarżącą terminowi do wniesienia skargi. Termin ten wynosił trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie tj. w dniu 22 lutego 2006 roku i upłynął w dniu 24 marca 2006 roku, wniesienie zaś skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nastąpiło w dniu 29 marca 2006 roku. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 maja 2006 r. A. K. złożyła skargę kasacyjną, w której wniosła o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania.
Pełnomocnik skarżącej zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 65 § 2 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie tego przepisu przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż w sprawie niniejszej wobec braku uregulowania przedmiotowej kwestii przez ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy odnieść się do Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z § 2 art. 65 k.p.a. pismo wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Przyjęta przez Sąd interpretacja terminu "organu niewłaściwego" jest wykładnią znacznie zawężającą to pojęcie ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko – radcowskim (art. 175 § 1 –3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie przez A. K. powyższych wymogów przewidzianych dla tego rodzaju środka zaskarżenia nie spełnia. Skarga ta oparta została o zarzut naruszenia przepisu art. 65 § 2 k.p.a. tymczasem, w orzecznictwie i doktrynie kwestia dopuszczalności podniesienia w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego budzi liczne wątpliwości. Abstrahując od powyższego zarzuty skargi kasacyjnej w zakresie w jakim zostały oparte o zarzut naruszenia Kodeksu postępowania administracyjnego należy uznać jednak za chybione.
Sąd bowiem dokonując oceny legalności zaskarżonego doń aktu administracyjnego czyni to w ramach wyznaczonych przepisami wspomnianej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie stosuje Sąd natomiast przy tej kontroli bezpośrednio przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Nie można zatem skutecznie postawić wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu zarzutu naruszenia przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego, gdyż sąd administracyjny nie jest ich adresatem.
Z całą pewnością wskazany w skardze kasacyjnej przepis art. 65 § 2 k.p.a. nie będzie miał w sprawie niniejszej zastosowania, gdyż już z jego treści wynika, iż odnosi się jedynie do postępowania wszczętego przed organem administracji publicznej.
Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten miał obowiązek przekazać organowi ale jedynie w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czyli do końca 2005 r. Skarga na decyzję Rektora Wyższej Szkoły [...] została wniesiona przez A. K. bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu 22 marca 2006 r. a więc już po upływie wyżej wskazanego terminu.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną A. K. należało oddalić.