Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Gd 173/09 oddalił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rejestracji pojazdu. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał, że decyzją z dnia [...] września 2008 r. Starosta W. odmówił J. Ł. zarejestrowania pojazdu marki[...] o nr [...].
Decyzja ta została doręczona J. Ł. w dniu [...] września 2008 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.
J. Ł. wniósł odwołanie od wymienionej wyżej decyzji Starosty W. w dniu [...] października 2008 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Przekroczenie terminu do wniesienia środka odwoławczego usprawiedliwiał koniecznością dokonania wielu badań lekarskich poza W., które zbiegły się z terminem do złożenia odwołania oraz powoływał się na krótki termin uchybienia terminu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], w oparciu o art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ odwoławczy podał, iż strona została prawidłowo pouczona w decyzji o terminie do wniesienia odwołania, który upływał dnia [...] października 2008r. Odwołanie od decyzji skarżący złożył bezpośrednio w organie pierwszej instancji w dniu [...] października 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku odmówiło stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skoro strona wniosła odwołanie po terminie, który nie został przywrócony, to nastąpiło uchybienie terminowi ustawowemu.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] J. Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
W skardze zarzucił postanowieniu naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. oraz nieprawidłowe zastosowanie i interpretację art. 58 § 1 k.p.a. Skarżący zarzucił, iż organ nie uwzględnił okoliczności występujących w sprawie, pomijając całkowicie fakt związany z trudnościami korzystania przez skarżącego ze świadczeń placówek służby zdrowia. Jednocześnie wskazał, że nie było podstaw do odmowy przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę uznając, że jest zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia przepisów prawa, a szczególnie naruszenia art. 58 k.p.a., dotyczącego przywrócenia uchybionego terminu, który w sprawie niniejszej nie miał zastosowania. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jak też przywoływało art. 129 § 2 k.p.a., który określa, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od doręczenia lub ogłoszenia.
Sąd podkreślił, że organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że termin do wniesienia odwołania na decyzję organu pierwszej instancji, który upływał w dniu [...] października 2008 r. nie został skarżącemu przywrócony, a odwołanie złożył on w dniu [...] października 2008 r., czyli po terminie. Sad Wojewódzki wywiódł, że skoro organ w sposób niewątpliwy ustalił, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, to organ ten był zobowiązany do wydania postanowienia, w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd ponadto podkreślił, ze organ nie ma możliwości innego działania, gdyż uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, nie zależącą od uznania organu odwoławczego.
Natomiast wniosek skarżącego o przywrócenie terminu został rozpoznany przez organ innym, wcześniejszym postanowieniem i organ odwoławczy, orzekając na podstawie art. 134 kpa, nie mógł zajmować się merytorycznie tą kwestią.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył J. Ł., będący emerytowanym radcą prawnym. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania art. 7, art. 8 i art.58 K.p.a., błędną ich interpretację, co miało wpływ na wynik sprawy.
Powołując się na powyższe podstawy skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i jego zmianę oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopełnił należytej kontroli zgodności działania organu administracji z prawem. Sąd naruszył art.7 i 8 k.p.a., gdyż nie uwzględnił słusznego interesu obywatela i błędnie nadał przepisowi art.58 k.p.a. nadrzędną rolę nad zasadami wyrażonymi w art.7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. Skarżący podkreślił, iż wynikająca z art.35§2 k.p.a zasada, że fakty powszechnie znane nie wymagają udowodnienia, ma zastosowanie do uprawdopodobnienia. W skardze kasacyjnej wskazano, że na powszechnie znany niedowład placówek służby zdrowia, kolejki i długotrwałe wyczekiwania na badania także konieczność poszukiwania możliwości wykonania badań w różnych ośrodkach. W skardze kasacyjnej wyjaśniono, że zakłady opieki zdrowotnej nie wydają zaświadczeń o poszukiwaniu możliwości wykonania zabiegów i dlatego skarżący nie miał możliwości udokumentowania wniosku o przywrócenie terminu.
Skarżący zwrócił uwagę, że ma [...] lata i stan jego zdrowia wymagał poddania się badaniom lekarskim. Skarżący zarzucił Sądowi I instancji, że dokonał błędnej interpretacji art.58 k.p.a. z pominięciem zasad określonych w art.7 i 8 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art.183 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek nieważności, o których mowa w art.183 §2 P.p.s.a., stąd też kontrola instancyjna ograniczała się jedynie do zbadania zasadności podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów. Wymaga podkreślenia, że obowiązkiem wnoszącego skargę kasacyjną jest wskazanie podstaw kasacyjnych, którymi mogą być – zgodnie z art.174 P.p.s.a.: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie w skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania art.7 i art.8 oraz art.58 k.p.a. Należy zwrócić uwagę, że podstawą prawną postanowienia organu odwoławczego, który stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania był art.134 k.p.a. Sąd pierwszej instancji dokonujący kontroli zaskarżonego postanowienia również badał prawidłowość rozstrzygnięcia organu odwoławczego w aspekcie art.134 k.p.a., nie zaś art.58 k.p.a., dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podnosi wyłącznie okoliczności związane z przywróceniem terminu do wniesienia odwołania. Nie został natomiast w skardze kasacyjnej podniesiony zarzut dotyczący normy prawnej będącej podstawą wydania rozstrzygnięcia w sprawie tj. art.134 k.p.a. Nie został również wskazany żaden z przepisów ustawy P.p.s.a. określający procedowanie przed sądem administracyjnym, a tym samym uznać należy, że kontrola legalności zaskarżonego postanowienia dokonana przez Sąd i instancji została przeprowadzona zgodnie z przepisami ustawy P.p.s.a.
Zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art.7 k.p.a. i art.8 k.p.a., które to przepisy wyrażają zasadę praworządności i zasadę zaufania do organów państwa, nie mógł odnieść zamierzonego przez autora skargi kasacyjnej skutku. Zarzut ten nie został bowiem w jakikolwiek sposób powiązany z przepisami ustawy P.p.s.a. Ponadto nie można mówić o naruszeniu zasady praworządności z tego tylko powodu, że organ administracji stwierdził uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej i to w sytuacji, gdy uprzednio negatywnie został rozpoznany wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art.184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w wyroku.