Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt II SA/Łd 394/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. B. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oraz zwrócił z funduszy Skarbu Państwa – WSA w Łodzi na rzecz J. B. kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 5 kwietnia 2006 r. pod pozycją 1174.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, iż stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podano, iż w przedmiotowej sprawie decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia [...] została doręczona pełnomocnikowi J. B. w dniu 3 marca 2006 r. Skarga zaś na tą decyzję została złożona w dniu 3 kwietnia bezpośrednio do WSA w Łodzi, a następnie przekazana Wojewodzie Łódzkiemu w dniu 11 kwietnia 2006 r. Wskazano, iż wobec treści art. 54 § 1 p.p.s.a. za datę złożenia skargi uznać należało dzień 11 kwietnia 2006 r. W tym dniu bowiem skarga została złożona w siedzibie Wojewody Łódzkiego.
Podano dalej, iż ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do sądu, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. był 3 kwietnia 2006 r. Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Wskazano ponadto, iż zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł podlega zwrotowi.
W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię tj. art. 177 Konstytucji Rzeczypospolitej, polegające na odrzuceniu środka odwoławczego z powodu braków formalnych, zamiast na merytorycznym rozpoznaniu sprawy. Wskazał w tym miejscu na,,nadmiernie formalistyczne stanowisko sądu, przejawiające się w zakwestionowaniu możliwości popełnienia oczywistej omyłki przez stronę i możliwości jej naprawienia". Podał dalej, iż sąd naruszył przepisy postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 54 § 1 i 58 § 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarga nie została wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi i że niezachowany został 30 - dniowy termin do jej wniesienia. Podniósł, iż skarga została sporządzona zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., ponieważ w jej nagłówku zostało napisane, iż jest wnoszona za pośrednictwem Wojewody Łódzkiego.
Podał dalej, iż chcąc jednak ułatwić sądowi powiązanie opłaty z wniesioną skargą, po uiszczeniu przekazem pocztowym wpisu stałego, przesłał na adres sądu oryginał wpłaty a także – pomyłkowo - skargę,,sporządzoną zgodnie z normą art. 54 § 1 p.p.s.a., a więc z zapisem, że wnosi ją za pośrednictwem Wojewody Łódzkiego". Stwierdził, iż powyższe stanowiło błąd techniczny, a nie merytoryczny. Wskazał dalej, iż po powzięciu z zawiadomienia Sądu Wojewódzkiego informacji o zaistniałej sytuacji, z ostrożności procesowej złożył wniosek o przywrócenie terminu i ponownie skargę już do Urzędu Wojewódzkiego. Przedmiotowy wniosek jednak, jak podał, nie został uwzględniony w obu instancjach. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzut naruszenia art. 54 §1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest nieuzasadniony.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W sytuacji wniesienia jej po upływie, wskazanego w art. 53 p.p.s.a terminu tj. po upływie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy.
Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie organem, którego działanie jest przedmiotem zaskarżenia i za pośrednictwem którego skarga do sądu administracyjnego powinna być wniesiona jest Wojewoda Łódzki.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja Wojewody Łódzkiego została doręczona pełnomocnikowi J. B. – adwokatowi J. Z. w dniu 3 marca 2006 r., zaś skarga na tą decyzję została złożona w dniu 3 kwietnia 2006 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a następnie przekazana Wojewodzie Łódzkiemu w dniu 11 kwietnia 2006 r.
W zaistniałym stanie faktycznym, wobec treści art. 54 § 1 p.p.s.a za datę złożenia skargi należało uznać dzień 11 kwietnia 2006 r., w tym dniu bowiem skarga złożona została w siedzibie Wojewody Łódzkiego.`
Skoro zatem skarga w siedzibie Wojewody Łódzkiego została złożona w dniu 11 kwietnia 2006 r. a termin do jej wniesienia, jak wynika z akt sprawy, upłynął w dniu 3 kwietnia 2006 r. to uznać należy, iż skarga ta była spóźniona i jako taka podlegała odrzuceniu.
Nietrafnym jest także zarzut naruszenia art. 177 Konstytucji RP. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. Zatem przytoczony przepis nie pozostawia Sądowi możliwości korekty pomyłek popełnionych przez stronę, nawet jeśli są oczywiste.
Wskazać należy ponadto, iż w zaistniałym stanie faktycznym zasadnie Sąd Wojewódzki postanowił o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty wpisu, który w przedmiotowej sprawie wynosił 200 zł. Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.