Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt IV SAB/Wr 15/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi A. M. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej przyznania zaliczki alimentacyjnej. W uzasadnieniu podano, iż postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte z powodu,,rzekomego" braku reakcji SKO w W. na odwołanie od decyzji Zastępcy Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] nr [...] jest bezprzedmiotowe, ponieważ Kolegium rozpatrzyło odwołanie.
W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zaistniała przyczyna do uznania, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe podczas, gdy skarżąca wielokrotnie, pisemnie zwracała się do SKO w W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i podjęcia czynności w sprawie. Wskazano, iż skarżąca w dniu 4 stycznia 2006 r. osobiście dowiadywała się w sekretariacie organu prowadzącego o stan sprawy. Wobec uzyskania informacji, iż nie wydano jeszcze decyzji w sprawie żadnego wniesionego przez skarżącą odwołania skarżąca w tym samym dniu złożyła pismo wzywające SKO do usunięcia naruszenia prawa i wydania decyzji. Powyższych czynności dokonała ponownie w dniu 31 stycznia 2006 r. W tym dniu również udostępniono skarżącej wgląd do akt.
Stamtąd oraz z ponownie uzyskanej informacji wynikało, iż sprawa odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [....] nie została jeszcze rozstrzygnięta. W dniu 20 lutego 2006 r. skarżącej została doręczona decyzja SKO w W. nr [...] uchylająca zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazana decyzja jest datowana na dzień [...]. Stwierdzono, że doszło co najmniej do omyłkowego oznaczenia daty decyzji. Nie zgodzono się z twierdzeniem Sądu I instancji, iż postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte na skutek skargi dotyczyło,,rzekomego" braku reakcji SKO jak również, że rozpoznanie sprawy w chwili obecnej jest bezprzedmiotowe. Podano, iż skarżąca przez bezczynność organu znalazła się w bardzo trudnej sytuacji finansowej oraz że będzie się domagać odszkodowania od SKO. Stwierdzono, iż postępowanie w niniejszej sprawie nie stało się bezprzedmiotowe, skoro w chwili wnoszenia skargi na bezczynność organu brak było jakiejkolwiek reakcji SKO w W. na składane przez nią pisma wzywające do podjęcia czynności i wydania decyzji oraz iż decyzja została wydana faktycznie w innej dacie niż data wskazana w decyzji.
Wadliwie przyjęto, że w niniejszej sprawie nie doszło do faktycznej bezczynności organu. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do WSA do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zarzut naruszenia art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest nieuzasadniony.
Zgodnie z powyższym przepisem sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna.
Bezczynność organu powstaje po upływie terminu do wydania aktu indywidualnego lub czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149). Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3.
Skoro zatem w przedmiotowej sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. rozpatrzyło odwołanie od decyzji Zastępcy Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] nr [...] po wniesieniu skargi to postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe a Sąd I instancji zasadnie je umorzył.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.