Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 981/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M.P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 31 lipca 2012 r., nr GN-III.7581.115.2012.PP w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że r. pr. D.C. działający z upoważnienia M.P. wniósł skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości. W treści skargi pełnomocnik strony zawarł zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kwestionowanej decyzji. Pismo stanowiące skargę zostało wysłane listem poleconym w placówce pocztowej operatora publicznego na adres organu II instancji w dniu 11 września 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyjaśnił, iż zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Podkreślił, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 8 sierpnia 2012 r. W treści decyzji zawarto pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. W pouczeniu tym, w szczególności zawarto informację, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji II instancji. Termin do złożenia skargi ekspirował z dniem 7 września 2012 r. Tymczasem skarga została wysłana listem poleconym w placówce pocztowej operatora publicznego na adres organu II instancji dnia 11 września 2012 roku, czyli z uchybieniem terminu.
W skardze kasacyjnej reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika M.P. zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 53 § 1 P.p.s.a.
W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca otrzymała odpis decyzji w dniu 17 sierpnia 2012 r., a zatem działając przez swojego pełnomocnika i wnosząc skargę w dniu 11 września 2012 r. w żaden sposób nie uchybiła terminowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania określone enumeratywnie w § 2 art. 183 P.p.s.a., które w rozpoznawanej sprawie nie występują. Tym samym sprawa ta mogła być rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny w granicach wywiedzionej skargi kasacyjnej.
Zarzuty naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 53 § 1 P.p.s.a. są niezasadne.
Należy podkreślić, iż przedmiotem badania w niniejszej sprawie była skarga wniesiona w dniu 11 września 2012 r. (karta 2 akt sądowych) za pośrednictwem Wojewody Łódzkiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której skarżąca kwestionuje decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 31 lipca 2012 r.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja przedstawiona w skardze kasacyjnej jest całkowicie chybiona. Z akt sprawy wynika bowiem, iż decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia 31 lipca 2012 r. została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 8 sierpnia 2012 r. (k. 42 akt administracyjnych), a zatem za początkową datę biegu terminu do wniesienia skargi należy uznać dzień 9 sierpnia 2012 r. Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, iż termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął dnia 7 września 2012 r.
Okolicznością pozostającą poza sporem jest to, iż M.P. oświadczeniem woli z dnia 16 sierpnia 2010 r. udzieliła pełnomocnictwa r. pr. D.C. do reprezentowania jej we wszystkich sprawach przed wszystkimi organami (k. 23 akt administracyjnych). Zgodnie z treścią art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Mając na uwadze ww. przepis należy wskazać, iż strona może działać przez pełnomocnika, o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi, a nie stronie. Przepis 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie.
Ponadto zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, str. 295). Taki sam skutek wywołuje sytuacja, w której najpierw pismo organu zostało doręczone pełnomocnikowi, a dopiero potem bezpośrednio stronie, tj. mocodawcy.
W niniejszej sprawie, czego autor skargi kasacyjnej nie kwestionuje, zaskarżona decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia 31 lipca 2012 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 sierpnia 2012 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi za pośrednictwem tego organu upłynął z dniem 7 września 2012 r. Skargę na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym w dniu 11 września 2012 r., a zatem po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo uznał, że skarżąca złożyła skargę już po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął z dniem 7 września 2012 r. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia skargi, Sąd miał obowiązek skargę odrzucić, co też uczynił.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a..