Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 622/08 odrzucił skargę R. O. na decyzję Komendanta Miejskiego Policji w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie opinii służbowej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że Naczelnik Sekcji [...][...] Komendy Miejskiej Policji w Sz. w dniu [...] marca 2008 r. wydał nadkomisarzowi R. O. okresową opinię służbową za okres od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] marca 2008 r. Na skutek odwołania policjanta Komendant Miejski Policji w Sz. utrzymał w mocy zaskarżoną opinię, o czym powiadomił R. O. pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r.
R. O., uznając powyższe pismo Komendanta Miejskiego Policji w Sz. z dnia [...] kwietnia 2008r za decyzję administracyjną, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, domagając się wzruszenia tego rozstrzygnięcia, ewentualnie uznania jego skargi za skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Sz.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucając skargę R. O., w uzasadnieniu powołanego postanowienia z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 622/08 stwierdził, że skoro rozstrzygnięciem podlegającym zaskarżeniu jest pismo (decyzja) Komendanta Miejskiego Policji w Sz. z dnia [...] kwietnia 2008 r., które skarżący otrzymał w dniu [...] maja 2008 r., a wezwanie skarżącego z dnia [...] maja 2008 r. nie może być uznane za wniosek złożony w trybie art. 11 § 1 oraz art. 113 § 2 kpa, to w sprawie niniejszej skarga może być skutecznie wniesiona w terminie do dnia 20 czerwca 2008 r. Tymczasem R. O. skargę wniósł dopiero w dniu 9 lipca 2008 r, czyli po terminie do jej złożenia.
Skarżący nie złożył przy tym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art.86 i art.87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawy P.p.s.a.). Skarga ta jako spóźniona podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł R. O. reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Skargę kasacyjną oparto na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zarzucając:
- 1. naruszenie przepisów prawa procesowego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. w zw. z art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 107 kpa, polegające na uznaniu, iż pismo Komendanta Miejskiego Policji w Sz. z dnia [...] kwietnia 2008 r. stanowiło decyzję w rozumieniu przepisów kpa,
- 2. naruszenie przepisów prawa procesowego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. w zw. z art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 111 kpa, polegające na uznaniu, iż pismo skarżącego z dnia [...] maja 2008 r. nie stanowiło wniosku o uzupełnienie wydanej decyzji o pouczenie skarżącego o przysługującemu prawie do odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego, w rozumieniu przepisów kpa,
- 3. naruszenie przepisów prawa procesowego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych i z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 111 kpa, polegające na oddaleniu skargi, pomimo że została ona złożona w terminie,
- 4. naruszenie przepisów prawa procesowego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. w zw. z art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 113 § 2 kpa, polegające na uznaniu, iż pismo skarżącego z dnia [...] maja 2008 r. nie stanowiło wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji w rozumieniu przepisów kpa,
- 5. naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. w zw. z art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 7, 9, 10 i 40 § 2 kpa poprzez przeprowadzenie wadliwej kontroli działalności administracyjnej organu Policji, wyrażającej się w uznaniu, iż organ administracji zapewnił stronie prawo do udziału w każdym stadium jego postępowania poprzez skuteczne i zgodne z prawem doręczenie skarżącemu i jego pełnomocnikowi wydanej decyzji (art. 40 § 2 w związku z art. 10 § 1 Kpa), należycie i wyczerpująco przestrzegał zasady praworządności i dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 Kpa), podejmował wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, należycie informował stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego (art. 9 Kpa), a w efekcie oddalenie skargi na decyzję wydaną z rażącym naruszeniem ww. przepisów kpa.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Komendant Miejski Policji w Sz. wniósł o jej oddalenie wskazując m.in., że opiniowanie służbowe mieści się w zakresie spraw wynikających z podległości służbowej miedzy przełożonymi a podwładnymi. Zatem sprawy te nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie kasacyjne jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania z innych przyczyn, o której mowa w tym przepisie, zachodzi wówczas, gdy przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie przestaje istnieć albo przedmiot albo podmiot zaskarżenia.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odrzucające skargę R. O. z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu przewidzianego w art. 53 1 P.p.s.a. Przed wniesieniem w dniu 21 listopada 2008r skargi kasacyjnej skarżący w dniu [...] listopada 2008 r. złożył także wniosek o przywrócenie mu uchybionego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie powyższe żądanie uwzględnił i prawomocnym postanowieniem z dnia 14 maja 2009r przywrócił stronie termin do wniesienia skargi w przedmiocie opinii służbowej.
Tym samym uchybienie przez stronę terminowi zostało ex tunc wyeliminowane. Dlatego też rozpoznanie w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę z uwagi na uchybienie terminowi do dokonania tej czynności procesowej jest bezprzedmiotowe. Rozpoznanie skargi kasacyjnej nie zmieniłoby bowiem sytuacji procesowej strony w niniejszym postępowaniu.
Ponadto należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, rozpoznając wniesione zażalenie dokonał oceny okoliczności, które stanowiły także podstawę wniesionej w sprawie skargi kasacyjnej. Zdaniem NSA nie można dwukrotnie merytorycznie rozpatrywać tych samych przesłanek, które zostały przez skarżącego podniesione w złożonych środkach zaskarżenia, skoro zostały one ocenione przez Sąd na wcześniejszym etapie postępowania. Prawomocne postanowienie wydane na podstawie tych samych przesłanek faktycznych i prawnych niwelujące skutki odrzucenia skargi złożonej do Sądu I instancji czyni rozpoznawanie zarzutów skargi kasacyjnej niedopuszczalnym.
W świetle powyższego przywrócenie przez WSA w Szczecinie terminu do wniesienia skargi powoduje, że postępowanie wszczęte na skutek skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę jako złożoną po terminie jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt. 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3.Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.