Uzasadnienie
ZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 23 lutego 2009 r., Z. Ł. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w treści uzasadnienia wyroku z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1521/07 w sprawie ze skargi Z. Ł. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości.
We wniosku podał, iż na stronie dziewiątej uzasadnienia (wers 7 od dołu) zdanie "...podał nieprawdziwe dane twierdząc, że działa w imieniu żony..." jest nieprawdziwe, gdyż w rzeczywistości B. S. jest synem M. S. i zdanie uzasadnienia powinno zawierać treść "...działa w imieniu matki...".
Zdaniem Z. Ł. fakt, że M. S. jest matką B. S. (a nie jego żoną) wynika chociażby ze skróconego aktu zgonu M. S. przesłanego do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu przez Urząd Stanu Cywilnego w N. oraz postanowienia Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S. z którego wynika, że jej jedynym spadkobiercą jest jej syn B. S..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie przyjęto, że sprostowanie orzeczenia może jednak nastąpić zarówno z urzędu jak i na żądanie strony (por. postanowienia NSA z dnia 18 lutego 2009 r., II FZ 57/09 oraz z dnia 15 stycznia 2009 r. II OZ 9/09) W świetle tego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej omyłki, lecz tylko takiej, która charakteryzuje się oczywistością. Oznacza to, że jest bezsporna i łatwo rozpoznawalna.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż wskazana przez Z. Ł. omyłka w treści uzasadnienia wyroku, polegająca na błędnym sformułowaniu zdania "podał nieprawdziwe dane twierdząc, że działa w imieniu żony...", mimo, iż w rzeczywistości B. S. jest synem M. S., spełnia wymóg oczywistości.
Z postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] stycznia 2004 r., sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S., jednoznacznie wynika, że jej jedynym spadkobiercą jest jej syn B. S..
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.