Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/GI 458/15 (dalej wyrok z 21 stycznia 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej SKO bądź Kolegium) z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego (dalej decyzja z [...] marca 2015 r.).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła B. R.(dalej skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika [...].
Skarżąca w skardze kasacyjnej wniosła na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) o wstrzymanie wykonania wyroku z 21 stycznia 2016 r.
W uzasadnieniu wniosku doprecyzowała, że "wniosek o wstrzymanie decyzji jest uzasadniony, albowiem wskutek wykonania wyroku mogłoby dojść do wszczęcia postępowania w zakresie zwrotu wypłaconych świadczeń, co mogłoby wywołać niepowetowaną szkodę skarżącej" (s. 3 pkt 3, s. 7 pkt IV skargi kasacyjnej).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) sąd może wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę treść powyższego przepisu, zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca obowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami i stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.
Wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji został skonstruowany niestarannie. Jako podstawę prawną wniosku autor skargi kasacyjnej wskazał "art. 61 § 2 pkt 1 w zw. z art. 193" ppsa (s. 3 skargi kasacyjnej), mimo że adresatem normy z art. 61 § 2 pkt 1 ppsa jest organ administracji publicznej; nadto przedmiotem postępowania wpadkowego z art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś wyroku I instancji. Mimo tych wad, mając na uwadze uzasadnienie wniosku (także niestaranne – s. 7 skargi kasacyjnej), Naczelny Sąd Administracyjny wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji (bowiem tylko wykonanie decyzji, nie zaś wyroku I instancji może nastąpić) na etapie postępowania kasacyjnego rozpoznał (uchwała 7 sędziów NSA z 16.4.2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007/4/77)
W kontrolowanej sprawie Burmistrz Radlina (dalej Burmistrz bądź organ I instancji) uznał, że w trakcie okresu świadczeniowego 2012/2013 ujawniły się istotne dla sprawy okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych. W toku postępowania o ich przyznanie skarżąca nie wykazała dochodów męża w postaci diet z tytułu podróży służbowych otrzymywanych podczas zatrudnienia w 2009 r. w transporcie międzynarodowym. Po doliczeniu tych diet nastąpiło przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego do otrzymywania zasiłku rodzinnego na córkę Karolinę od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 31 października 2011 r. i jednorazowego dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego.
Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Radlina z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], którą to decyzją – po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. - organ I instancji uchylił w całości decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] Burmistrza Radlina o przyznaniu skarżącej zasiłku rodzinnego oraz dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na rzecz K. R.; odmówił prawa do zasiłku rodzinnego od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 31 października 2011 r. i dodatków do zasiłku rodzinnego dla córki K. R. (k. 15, 26, 28, 30 akt administracyjnych).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja z [...] marca 2015 r. nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje skarżącej wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. W konsekwencji, rozstrzygnięcia zawarte w przedmiotowej decyzji nie skutkują dla skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa. Takie skutki powstać mogą dopiero w wyniku wydania odrębnej decyzji, orzekającej o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, o wstrzymanie wykonania której to decyzji skarżąca będzie mogła się ubiegać w odrębnym postępowaniu.
Nadto uzasadnienie wniosku nie uprawdopodabnia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa), na co trafnie zwrócił uwagę pełnomocnikowi skarżącej Sąd I instancji postanowieniem z 1 czerwca 2015 r. IV SA/GI 458/15 (k. 17-19 akt sądowych).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.