Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 kwietnia 2015 r. H. K. i J. K. wnieśli skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 116/15 o odrzuceniu ich skargi na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W skardze kasacyjnej zawarli jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że decyzja objęta skargą kasacyjną, umożliwia wnioskodawcy działania inwestycyjne wobec nieruchomości skarżących i może spowodować trudno odwracalne skutki, jak również wyrządzić im znaczną szkodę. Podkreślono ponadto, że odrzucona skarga została wniesiona w sprawie objętej dyspozycją art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.) jeżeli w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego, organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego na decyzje wydane na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami powoduje wstrzymanie ich wykonania z urzędu. Ustawodawca zdecydował zatem, że skutki decyzji wydanej m.in. na podstawie powołanego przepisu wymagają jej wstrzymania w przypadku zaskarżenia do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie decyzja Wojewody Podlaskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. została wydana w oparciu o art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Prowadzi to do uznania, że w stosunku do tej decyzji znajduje zastosowanie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne uwzględnić wniosek skarżących kasacyjnie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.