Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1031/15 oddalił skargę Przedsiębiorstwa [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło Przedsiębiorstwo [...] S.A. z siedzibą w [...].
W dniu 11 lipca 2016 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo, pełnomocnika uczestników postępowania zawierające informację o śmierci uczestniczki postępowania A. W.. Do pisma załączono kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu, z którego wynikało, że ww. zmarła 3 czerwca 2016 r.
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie z uwagi na śmierć uczestniczki postępowania A. W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Przepis ten normuje sposób zakończenia postępowania sądowego w przypadku śmierci strony. Umorzenie zawieszonego postępowania na podstawie powołanego przepisu możliwe jest w przypadku braku następcy prawnego strony.
W myśl art. 12 p.p.s.a., ilekroć w tej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania.
Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem uczestniczka postępowania A.W. zmarła a do postępowania nie zgłosili się jej następcy prawni. Tym samym zaistniała unormowana w art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przesłanka obligująca Sąd do umorzenia zawieszonego postępowania, albowiem pięcioletni okres, o którym mowa w powołanym przepisie upłynął z dniem 3 sierpnia 2021 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.