Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 8 listopada 2006 r., sygn. akt I OSK 1587/06

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 8 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2006 r. sygn. akt IV SA/Wr 773/05 w zakresie odrzucenia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi P. K. na zawiadomienie Rektora [...] we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2005 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę P. K. na zawiadomienie Rektora [...] we Wrocławiu w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zawiadomienie będące przedmiotem skargi nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zawierającym katalog aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych. Przedmiotowe zawiadomienie było, zdaniem Sądu, czynnością materialną, która bezpośrednio nie dotyczyła uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pismo to miało charakter informacyjny i nie mogło być mowy o odmowie uznania, stwierdzeniu lub realizacji uprawnień bezpośrednio wynikających z przepisów prawa, bowiem stosownie do obowiązujących w owym czasie regulacji ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) załatwienie sprawy winno być dokonane w drodze decyzji, zaś art. 141 ust. 5 tej ustawy stanowił, iż organem rozstrzygającym sprawę i wydającym decyzję ostateczną na skutek odwołania od decyzji wydziałowej komisji rekrutacyjnej z zachowaniem reguł przewidzianych w art. 138 kpa, jest rektor. Zatem to na jego rozstrzygnięcie, nie zaś na zawiadomienie, przysługiwała skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Ponadto Sąd zauważył, iż decyzja organu II instancji, tj. Rektora [...] we Wrocławiu nie została skarżącemu doręczona. Sąd podkreślił, iż zgodnie z art. 101 kpa, organ, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili doręczenia jej stronie, zaś decyzja sporządzona, ale nie doręczona nie załatwia sprawy administracyjnej, gdyż nie wiąże organu ani strony.

W skardze kasacyjnej wniesionej na to postanowienie przez P. K., reprezentowanego przez radcę prawnego G. W., zaskarżono je w całości i wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. Postanowieniu temu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez błędną ocenę prawną zawiadomienia będącego przedmiotem skargi. Podkreślone zostało, iż w doktrynie i orzecznictwie przyjęty został pogląd, iż o tym, czy dany akt jest decyzją czy nie, nie przesądza jego nazwa, lecz charakter sprawy raz treść przepisu będącego podstawą działania organu załatwiającego sprawę. Określony akt jest decyzją, jeżeli tylko zawiera niezbędne elementy przewidziane da decyzji administracyjnej. W przedmiotowej sprawie oznaczony został organ administracji publicznej wydający akt – Uczelniana Komisja Rekrutacyjna [...] we Wrocławiu; wskazano adresata aktu – P. K.; podane zostało rozstrzygnięcie o istocie sprawy – odmowa przyjęcia na studia; na akcie widnieje podpis osoby reprezentującej organ administracji – w tym wypadku jest to podpis Przewodniczącego Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej prof. nadzw. dr hab. [...]. Doręczone skarżącemu zawiadomienie odpowiada, jego zdaniem, zarówno materialnemu, jak i procesowemu pojęciu decyzji administracyjnej.

Ponadto zarzucono Sądowi naruszenie art. 174 pkt 2 w związku z art. 134 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c wskazanej ustawy oraz art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

Zdaniem skarżącego niedostrzeżenie przez Sąd we Wrocławiu istotnego naruszenia prawa przez organy administracyjne jest również naruszeniem prawa. Świadczy ono o zaniechaniu lub niewłaściwej realizacji funkcji kontrolnej sądu, a tym samym o naruszeniu art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Przemilczenie istotnego naruszenia prawa przez organy administracyjne jest naruszeniem obowiązku przedstawienia stanu sprawy wynikającego z art. 141 § 4 ustawy. Sąd, w mniemaniu skarżącego, nie dokonał jakiegokolwiek ustalenia i wyjaśnienia czy Rektor [...] we Wrocławiu wydał jakąkolwiek inną decyzję w tej sprawie, nie wyjaśniono, dlaczego decyzja – o ile została wydana – nie została doręczona skarżącemu, nie ustalono także, czy liczba punktów uzyskana przez skarżącego była wyliczona prawidłowo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Art. 107 § 1 kpa wskazuje wyraźnie na elementy niezbędne dla uznania, iż wydany akt jest decyzją administracyjną. Zgodnie z tym przepisem decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna ponadto zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Dopiero zaistnienie tych wszystkich elementów pozwala na uznanie, iż akt wydany w postępowaniu jest decyzją administracyjną.

W przedmiotowej sprawie w dniu 26 sierpnia 2005 r. wydane zostało przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną [...] we Wrocławiu zawiadomienie o wydaniu decyzji Rektora tejże uczelni o negatywnym rozpoznaniu odwołania P. K. od decyzji Komisji o odmowie przyjęcia skarżącego na studia. Zawiadomienie takie nie może być uznane za decyzję administracyjną, podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jak słusznie zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna nie była władna do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w zakresie rozpoznania odwołania P. K., albowiem bowiem stosownie do art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) załatwienie sprawy winno być dokonane w drodze decyzji, zaś organem rozstrzygającym sprawę i wydającym decyzję ostateczną na skutek odwołania od decyzji wydziałowej komisji rekrutacyjnej z zachowaniem reguł przewidzianych w art. 138 kpa, był Rektor [...].

Zatem w żadnym wypadku nie można mówić, iż zawiadomienie wydane przez Komisję Rekrutacyjną było decyzją administracyjną rozstrzygającą o odmowie uznania, stwierdzeniu lub realizacji uprawnień bezpośrednio wynikających z przepisów prawa. Zasadnie Sąd I instancji podkreślił, iż była to jedynie czynność materialno – techniczna, mająca na celu zawiadomienie P. K. o tym, iż Rektor [...] we Wrocławiu wydał decyzję o negatywnym rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Komisji o odmowie przyjęcia go na studia. Zaskarżeniu w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego mogła więc podlegać jedynie decyzja Rektora, nie zaś zawiadomienie o jej wydaniu.

Nie można więc zgodzić się z zarzutami postawionymi w skardze kasacyjnej, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu narusza przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem wydane zostało ono w zgodzie z obowiązującym prawem.

Podkreślenia wymaga także fakt, że decyzja Rektora nie została dotychczas doręczona P. K., mimo iż organ zobligowany był do jej doręczenia wraz z pouczeniem o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na okoliczność tę zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym skarżący ma możliwość wystąpienia do organu o doręczenie mu decyzji Rektora wraz z jej uzasadnieniem, zaś od dnia doręczenia przysługiwało mu będzie prawo do wystąpienia ze skargą w trybie art. 53 § 1 wskazanej ustawy. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.