Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Naczelny Sąd Administracyjny, wskutek niedokładności przy sporządzaniu komputerowego wydruku sentencji wyroku za pomocą edytora tekstów, wydając w dniu 7 marca 2017 r. wyrok w sprawie o sygnaturze akt I OSK 1623/15 dotyczącej wspólnej skargi kasacyjnej A. B. i J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3466/14, jako stronę skarżącą kasacyjnie oznaczył w tym wyroku jedynie A. B. W konsekwencji skarżąca kasacyjnie J.B. została omyłkowo pominięta zarówno w rubrum wyroku w miejscu oznaczenia strony skarżącej kasacyjnie, jak i w jego sentencji - w pkt 2 zawierającym orzeczenie o zasądzeniu od strony skarżącej kasacyjnie solidarnie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu administracji.
Wskazana niedokładność stanowiła oczywistą omyłkę, która winna zostać usunięta w drodze rektyfikacji orzeczenia. Bezspornym jest bowiem, że J.B. bierze udział w przedmiotowym postępowaniu kasacyjnym wraz z A. B. od początku na zasadzie współuczestnictwa materialnego. W celu usunięcia wskazanej niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą Sądu wynikającą ze stanu sprawy, a ich wyrażeniem na piśmie (tak: K. Piasecki, Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, W. Pr. 1989 t. 2, s. 564 uw. 2), należało zatem sentencję ww. wyroku sprostować poprzez dopisanie nazwiska skarżącej kasacyjnie J. B. w miejscach, w których zostało ono omyłkowo pominięte. Jak wskazuje się w literaturze niedokładność czy omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 486 i nast.).
Z tych względów i na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.