Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 października 2019 r. sędzia WSA del. Maciej Busz wniósł - na zasadzie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a.") - o wyłączenie go od orzekania w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 2268/18 w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów.
W uzasadnieniu sędzia podniósł, że zachodzą, w jego ocenie, okoliczności tego rodzaju, iż mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie o sygn. akt I OSK 1654/19. Sędzia podał, że zna osobiście skarżącego J.W. od około 20 lat. Niegdyś przez kilka lat uczęszczał na prowadzone przez niego zajęcia sportowe. Po ich zakończeniu utrzymuje ze skarżącym znajomość na stopie koleżeńskiej i sporadycznie spotyka się z nim towarzysko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 19 P.p.s.a. stanowi, że sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawę wyłączenia sędziego na podstawie tego przepisu stanowią zatem nie tylko okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, ale wszystkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu konkretnej sprawy.
Mając na uwadze, że wystąpienie takich okoliczności dostrzegł sam sędzia Maciej Busz, należy uznać, że zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji prawnej wyłączenia sędziego na jego wniosek. Niewątpliwie może się to przyczynić do usunięcia nawet potencjalnych wątpliwości co do jego bezstronności we wskazanej sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 19 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.