Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007., sygn. akt III SA/Kr 1362/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. Z. na decyzję Rektora Akademii [...] im. [...] w K. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy: decyzją z dnia [...], na podstawie art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365) i art. 104 k.p.a., oraz przepisów Regulaminu Akademii [...] im. [...] w K. z dnia 1 października 2001r., Dziekan Wydziału [...] Akademii [...] w K. skreślił K. Z. z listy studentów I roku studiów stacjonarnych na kierunku informacja naukowa i bibliotekarstwo, wskazując, że studentka nie zaliczyła I roku studiów w roku akademickim 2004/2005. K. Z. nie przystąpiła bowiem do egzaminu z przedmiotu "historia książki" i nie usprawiedliwiła tej nieobecności, jak również nie przystąpiła do egzaminu w sesji poprawkowej i nie usprawiedliwiła nieprzystąpienia, co spowodowało dwie oceny niedostateczne. Wynik egzaminu komisyjnego przeprowadzonego dnia 30 września 2005 r. również był niedostateczny.
W odwołaniu od wskazanej decyzji K. Z. podniosła, że Dziekan nie wziął pod uwagę okoliczności, iż jest ona osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz, że była dręczona przez prowadzącego przedmiot "historia książki" i że tylko wybrany kierunek ją interesuje.
Decyzją z dnia [...], Rektor Akademii [...] im. [...] w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podtrzymując argumentację organu pierwszej instancji i podkreślając, że sprawa skreślenia skarżącej z listy studentów była już przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, który wyrokiem z dnia 6 czerwca 2006r. sygn. akt III SA/Kr 1355/05 stwierdził, że "poprzednie skreślenie skarżącej nastąpiło jedynie z naruszeniem przepisów formalnych".
Na decyzję Rektora, K. Z. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wskazując, że nie stawiła się na egzamin w I i II terminie, ponieważ nie miała jeszcze zaliczenia z ćwiczeń z tego przedmiotu, a zgodnie z regulaminem studiów, student może zdawać egzamin z przedmiotu dopiero po zaliczeniu ćwiczeń.
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007., sygn. akt III SA/Kr 1362/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. Z. na decyzję Rektora Akademii [...] im. [...] w K. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że w uzasadnieniu powołanego prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2006r., sygn. III SA/Kr 1355/05, wydanego w sprawie skreślenia skarżącej z listy studentów, dokonana została ocena prawna dotycząca wykładni przepisów zawartych w regulaminie studiów. Sąd zajął wówczas stanowisko, że niezaliczenie zajęć z przedmiotu objętego zaliczeniem, samo przez się nie stanowi usprawiedliwionej przyczyny niestawiennictwa w terminie na egzamin.
Podkreślono, że skarżąca nie zgłosiła się do egzaminu z historii książki w sesji letniej i poprawkowej, nie usprawiedliwiła też tych nieobecności. W związku z tym, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zasadne jest stanowisko organów Uczelni, że skarżąca nie zaliczyła tego przedmiotu w sesji letniej i poprawkowej.
Od punktu pierwszego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną złożył pełnomocnik K. Z., radca prawny J. K., wnosząc o uchylenie tego wyroku w zaskarżonej części i wydanie w trybie art. 188 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyroku uchylającego decyzję Rektora Akademii [...] w K. z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] tejże Uczelni z dnia [...], Nr [...], w sprawie skreślenia skarżącej z listy studentów Akademii [...] im. [...] w K..
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię skutków zaliczenia zajęć na zasadach określonych w art. 14 ust. 5 i 6 Regulaminu Studiów Akademii [...] im [...] w K., pozbawiającą dokonane w tym trybie komisyjne zaliczenie zajęć jakichkolwiek skutków prawnych, a w szczególności pozbawiającą skarżącą prawa do zdawania egzaminu poprawkowego zgodnie z § 15 ust. 5 powołanego regulaminu i błędne uznanie, że komisyjne zliczenie zajęć nie otworzyło skarżącej drogi do zadawania egzaminu poprawkowego, lecz tylko egzaminu komisyjnego, co nie znajduje uzasadnienia także w postanowieniach § 17 ust. 2 tegoż regulaminu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżąca została bezprawnie pozbawiona prawa do zdawania egzaminu poprawkowego po komisyjnym zliczeniu ćwiczeń, co w efekcie spowodowało skreślanie jej z listy studentów, bowiem skutki takiego postępowania były dla skarżącej jako osoby niepełnosprawnej szczególnie dolegliwe, gdyż ma ona ograniczone możliwości wykonywania pracy zawodowej.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rektor Akademii [...] im. [...] w K. wniósł o jej oddalenie.
Organ wskazał, że skarżąca w swej skardze błędnie interpretuje przepis § 14 ust. 5 Regulaminu Studiów uznając, że zaliczenie komisyjne zajęć - ćwiczeń oznacza usunięcie skutków nie zdania przedmiotu w drugim terminie tj. sesji poprawkowej.
Rektor podkreślił, że uzyskanie zaliczenia ćwiczeń przez skarżącą po upływie terminów do zdawania egzaminu w sesji poprawkowej upoważniało do dopuszczenia jej jedynie do zdawania egzaminu komisyjnego, który to egzamin wyznaczono na dzień 30 września 2005r., na pisemny wniosek skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Podkreślić należy, że naruszenie prawa materialnego może przejawiać się w dwóch różnych formach, to jest w postaci błędnej wykładni lub niewłaściwym zastosowaniu określonego przepisu. Błędna wykładnia prawa polega na nieprawidłowym odczytaniu treści prawa, bądź na zastosowaniu prawa uchylonego. Niewłaściwe zastosowanie prawa może polegać na błędnej subsumcji tj. podciągnięciu stanu faktycznego pod niewłaściwy przepis.
W niniejszej sprawie zarzut skargi kasacyjnej odnosi się do naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisu art. 14 ust. 5 i 6 Regulaminu Studiów Akademii [...] im. [...] w K. pozbawiającą dokonane w tym trybie komisyjne zaliczenie zajęć jakichkolwiek skutków prawnych, a w szczególności pozbawiającą skarżącą prawa do zdawania egzaminu poprawkowego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten nie jest trafny, bowiem uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swego działania na zasadach określonych w art. 160 ust. 1 powołanej ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, z którego wynika, że organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. W niniejszej sprawie, zgodnie z § 17 ust. 1 Regulaminu Studiów, możliwe jest zdawanie egzaminu poprawkowego z każdego przedmiotu nie zdanego w pierwszym terminie sesji, a za równoznaczne z otrzymaniem oceny niedostatecznej Regulamin Studiów uznaje nieusprawiedliwione przed Dziekanem niestawienie się na egzamin zarówno w pierwszym terminie, jak i w terminie poprawkowym, o czym stanowi § 15 ust. 7 w związku z § 17 ust. 1 Regulaminu.
Natomiast, w myśl § 15 ust. 5 w związku z § 12 ust. 9 i § 14 ust. 5 i 6 Regulaminu, warunkiem dopuszczenia do egzaminu z przedmiotów, dla których plan studiów przewiduje ćwiczenia, jest zaliczenie tych ćwiczeń.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że w świetle okoliczności niniejszej sprawy, tj. wobec faktu, że skarżąca nie zgłosiła się do egzaminu z historii książki w sesji letniej i poprawkowej i nie usprawiedliwiła tej nieobecności, zasadne jest stanowisko Uczelni, że w myśl art. 189 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy o szkolnictwie wyższym, skarżąca nie zaliczyła tego przedmiotu w sesji letniej i poprawkowej.
Odnośnie kwestii komisyjnego zaliczania zajęć, to - za Sądem pierwszej instancji - wskazać należy, że § 14 ust. 6 Regulaminu przewiduje taką możliwość, jednak w sytuacji skarżącej, która do końca sesji poprawkowej nie miała zaliczenia z ćwiczeń z przedmiotu historia książki, warunkiem dopuszczenia do egzaminu komisyjnego było uprzednie zaliczenie ćwiczeń z tego przedmiotu.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela też pogląd, że nie byłoby w zgodzie z Regulaminem Studiów oraz art. 153 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowisko skarżącej, iż na skutek komisyjnego zaliczenia zajęć na zasadach określonych w § 14 ust. 5 i 6 Regulaminu, skarżąca uzyskała prawo do zdawania egzaminu poprawkowego, zgodnie z § 15 ust. 6 Regulaminu, bowiem zaliczenie komisyjne ćwiczeń z przedmiotu historia książki nastąpiło po nieusprawiedliwionej nieobecności skarżącej na egzaminach w sesji egzaminacyjnej letniej i poprawkowej. Uznać zatem należy, że komisyjne zaliczenie zajęć nie mogło anulować regulaminowych skutków nieprzystąpienia do egzaminów w wyznaczonych sesjami terminach.
Wskazać bowiem należy, że przepis art. 190 ust.2 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stanowi, że kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie.
Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, przepisy obowiązującego prawa nie dają Sądowi uprawnienia do korygowania rozstrzygnięć uczelni w sprawach studenta poprzez pryzmat jego niepełnosprawności, natomiast z akt sprawy wynika, że aspekt ten był brany pod uwagę przez Uczelnię, czego wyrazem było między innymi przedłużenie skarżącej sesji zimowej 2004/2005 celem zaliczenia przez nią właśnie przedmiotu historia książki do dnia 4 marca 2004r., którego to jednak zaliczenia skarżąca nie uzyskała w zakreślonym terminie.
W związku z tym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzuty skargi kasacyjnej uznać należy za nieusprawiedliwione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną.