Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi H. K., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] roku oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W treści skargi organ wniósł o uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 czerwca 2006 roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz o zasądzenie niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
W dniu 26 stycznia 2007 roku wpłynęło do akt sądowych pismo z załączonym, poświadczonym za zgodność z oryginałem,. odpisem skróconym aktu zgonu H. K. Z dokumentu tego wynika, że H. K. zmarła w dniu 23 grudnia 2006 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
W stanie faktycznym sprawy wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchylona została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] roku oraz poprzedzająca ją decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] roku w przedmiocie zmiany okresu przyznania H. K. uprawnień do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Wynika z tego, że przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena, czy w określonym przedziale czasu przysługiwało H. K. uprawnienie do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka.
Materialnoprawną podstawę przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka, w stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania decyzji organu II instancji, stanowił art. 8 pkt 4 oraz art. 12 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.). Przepisy te określały, iż dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka. Dodatek ten jest świadczeniem przysługującym osobie znajdującej się w ściśle określonej sytuacji – samotnie wychowującej dziecko. Wynika z tego również, że stan, w którym znalazła się osoba uprawniona właściwy jest tylko dla niej i nie może ona w drodze czynności prawnej przekazać na rzecz innego podmiotu swojego uprawnienia.
Nadto, z przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych nie wynika, aby w razie śmierci osoby uprawnionej (bądź roszczącej sobie prawo do uprawnienia), jej następcom prawnym przysługiwało jakiekolwiek uprawnienie do tego świadczenia lub inne świadczenie, które miałoby charakter pochodny w stosunku do uprawnienia osoby zmarłej.
W tej sytuacji, wobec śmieci osoby uprawnionej do tego świadczenia, postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie podlega umorzeniu.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na mocy art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 w zw. z art. 182 § 1 i 3 oraz art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.