Uzasadnienie
J. S. pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie - skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...]w przedmiocie zasiłku stałego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie podnosząc m. in., że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 24 września 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 243/10 odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę J. S. wskazując, że zgodnie z treścią ww. przepisu, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Sąd podał, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 24 września 2009 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 26 października 2009 r. Skarga złożona została w dniu 12 stycznia 2010 r., zatem ze znacznym uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. S., reprezentowany przez adwokata z urzędu, zaskarżając w całości powyższe postanowienie (nazwane błędnie wyrokiem) i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe z urzędu.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść postanowienia poprzez naruszenie art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa w związku z art. 53 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy co miało istotne znaczenie dla sprawy, w szczególności, czy skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi do WSA, w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 53 § 1 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że ustalenia Sądu, iż skarżący nie dochował terminu do złożenia skargi do WSA nie odpowiadają stanowi faktycznemu. Sąd pominął ustalenie czy skarżący zwracał się o przywrócenie terminu do złożenia skargi, w przypadku złożenia takiego wniosku, termin mógł zostać przywrócony i odrzucenie skargi byłoby niezasadne. Błędne ustalenie stanu faktycznego doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia sprawy, co oczywiście miało wpływ na treść orzeczenia Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wobec tego, że w sprawie niniejszej nie stwierdzono występowania przesłanek nieważności postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie wskazanych enumeratywnie w art. 183 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., których wystąpienie należałoby uwzględnić z urzędu, Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z § 1 powołanego artykułu, obowiązany był rozpoznać sprawę w granicach skargi kasacyjnej.
W skardze kasacyjnej postawiony został zarzut naruszenia prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku poprzez naruszenie art. 7, 77 § 1, 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 53 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w szczególności czy skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi.
Powyższy zarzut nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Podnieść należy, że zgodnie z art. 133 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, to jest nie przekazał sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia. W sprawie niniejszej obowiązek ten został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wykonany, wobec czego Sąd rozpoznając skargę dysponował aktami sprawy. W aktach tych brak jest wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r., hipotetyczne rozważania zawarte w skardze kasacyjnej, że wniosek taki mógł być przez J. S. złożony są więc całkowicie oderwane od materiału dokumentacyjnego sprawy, w oparciu o który zapadło zaskarżone postanowienie.
Zauważyć ponadto należy, że niewyjaśnienie powyższej kwestii i naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. nie mogło być postawione jako zarzut Sądowi I instancji, który rozpoznaje sprawę w oparciu o przepisy proceduralne zawarte w powołanej na wstępie ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Koniecznym było więc wskazanie uchybienia przez Sąd konkretnemu przepisowi tej ustawy. Mimo tego braku, mając na uwadze szeroko zakreślony zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego wynikający z uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09 (ONSA i WSA z 2010 r. Nr 1, poz.
1) stwierdzić należało, powołane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie wyjaśnienia czy J. S. występował o przywrócenie terminu do złożenia skargi oczywiście nie zostały przez Sąd I instancji naruszone.
Poza sporem w sprawie pozostaje, że kwestionowana decyzja z dnia [...] sierpnia 2009 r. została skarżącemu doręczona w dniu 24 września 2009 r., a skargę złożono w dniu 12 stycznia 2010 r.
Skoro w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie i termin ten upłynął w sprawie niniejszej w dniu 26 października 2009 r., to skarga wniesiona dopiero w dniu 12 stycznia 2010 r. uznana być musiała za złożoną po terminie i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Dodać należy, ze wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną ze środków Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny według zasad określonych w art. 250-261 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.