Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1682/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. S.A. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. II SAB/Lu 163/17 w sprawie ze skargi Fundacji B. w L. na bezczynność A. S.A. w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wskazał jako podmiot wnoszący skargę kasacyjną – A. S.A. Oddział w L
A. S.A. w L. wniósł o sprostowanie powyższego wyroku w zakresie oznaczenia podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną, w ten sposób, że zamiast "A. S.A. Oddział w L." wpisać "A. S.A. w L.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a.", Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może także nastąpić na wniosek strony, jak bowiem stanowi art. 159 p.p.s.a. wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Również w piśmiennictwie wskazuje się, że sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony, przy czym ów wniosek o sprostowanie może złożyć każdy uczestnik postępowania na prawach strony (B. Dauter, Komentarz do art. 156 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex).
Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04, postanowienie NSA z 26 stycznia 2016 r., II FSK 1229/15).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca jest stroną postępowania, zaś wniosek o sprostowanie orzeczenia należy uznać za zasadny, bowiem w wyroku mylnie oznaczono nazwę skarżącej kasacyjnie spółki. W sentencji wyroku z dnia 3 grudnia 2019 r., jako podmiot wnoszący skargę kasacyjną, wpisano bowiem "A. S.A. Oddział w L.", a nie jak należało wpisać "A. S.A. w L.". Powyższa omyłka wymagała zatem sprostowania.
Błąd w tym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., tym samym zaszły podstawy do sprostowania przedmiotowego wyroku w zakresie wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia.
Z powyższych względów w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 159 w zw. z art. 193 wskazanej ustawy należało orzec jak w sentencji.