Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1395/09 odrzucił skargę T. K. i J. K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia przez Gminę Warszawa -[...] własności działki nr [...] położonej w Warszawie w obrębie [...].
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym z dniu 12 marca 2007 r. Natomiast w dniu 4 maja 2007 r. skarżący otrzymali postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. odmawiające uzupełnienia treści decyzji. Zarówno decyzja jak i postanowienie zawierały prawidłowe pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r. Skarżący, wbrew pouczeniu, wysłali w dniu 2 czerwca 2007 r. skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu niewłaściwego, tj. do Wojewody Mazowieckiego, który dopiero przy piśmie z dnia 14 sierpnia 2009 r. przekazał Ministrowi Infrastruktury skargę wraz z aktami sprawy.
Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako: "P.p.s.a."). Na marginesie Sąd zaznaczył, że niedopełnienie przez organ obowiązku niezwłocznego przesłania skargi właściwemu organowi administracji publicznej powinno uzasadnić przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia T. K. i J. K., reprezentowani przez adwokata, wskazali jako postawę kasacyjną naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że mimo braku pełnego i prawidłowego pouczenia w postanowieniu Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. skarżący zostali wystarczająco poinstruowani o tym, że skargę muszą wnieść za pośrednictwem Ministra a nie Wojewody. Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak ustalił Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie organ należycie pouczył stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga dotyczyła decyzji Ministra Budownictwa, a zatem powinna zostać wniesiona za pośrednictwem tego organu. Natomiast skargę wniesiono do organu I instancji, tj. do Wojewody Mazowieckiego. W takiej sytuacji termin jest zachowany jedynie w przypadku, gdy organ, do którego niewłaściwie skierowano skargę, prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi. Tym samym skargę przekazaną w niniejszej sprawie Ministrowi Infrastruktury przy piśmie z dnia 14 sierpnia 2009 r., należało uznać za wniesioną z uchybieniem terminu.
Za niezasadny należy uznać podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. polegający na odrzuceniu skargi pomimo braku pełnego pouczenia zawartego w postanowieniu Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r. Wskazać należy, że pouczenie zawarte w decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r. prawidłowo zawiera informacje dotyczące możliwości jej zaskarżenia i trybu wniesienia skargi za pośrednictwem Ministra. Wobec powyższego w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2007 r. należało jedynie zaznaczyć, co uczyniono, że termin do złożenia skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r. biegnie od dnia doręczenia tego postanowienia. A zatem przyjąć należy, że skarżący byli właściwie i jednoznacznie pouczeni o terminie i trybie wniesienia skargi na decyzję.
Ze wskazanych powodów należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.