Postanowienie NSA z 19 stycznia 2007 r., I OSK 17/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. A.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 września 2006 r., sygn. akt III SA/Po 773/06 o odrzuceniu skargi E. A. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o zwrot części nieruchomości postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 września 2006 r. odrzucił skargę E. A. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o zwrot części nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 1293), wpis stały od skargi wynosił 200 zł. Pełnomocnik, który wniósł skargę w imieniu E. A., wymaganego wpisu nie opłacił, w związku z czym skargę należało odrzucić bez wezwania o uiszczenie opłaty, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.).

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła E. A., reprezentowana przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, a gdyby Sąd ten nie mógł rozpoznać sprawy w innym składzie – innemu sądowi, jak również o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia radcy prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca argumentowała, że zgodnie z cytowanymi przepisami sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku sąd wzywa jednak do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Dopiero uchybienie temu terminowi upoważnia sąd do odrzucenia skargi jako nienależycie opłaconej. W niniejszej sprawie nie było podstaw do zastosowania art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., bowiem wpis od skargi został uiszczony 26 czerwca 2006 r. Doszło prawdopodobnie do podania błędnego numeru konta, przez co WSA w Poznaniu nie otrzymał potwierdzenia dokonania wpłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 221 ustawy P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, skarga na decyzję Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie umorzenia postępowania o zwrot części nieruchomości podlegała opłacie stałej w wysokości 200 zł. Zgodnie z informacją Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, do dnia 27 września 2006 r., tj. do dnia wydania postanowienia o odrzuceniu skargi, wpis od skargi E. A. nie wpłynął. Podnosząc w skardze kasacyjnej, iż wpis został uiszczony w dniu 26 czerwca 2006 r., pełnomocnik skarżącej nie przedstawił dowodu wpłaty, należy więc uznać, że nie wykazał on, iż Sąd I instancji naruszył art. 220 § 3 odrzucając skargę w przypadku, gdy nie zaistniały przesłanki wskazane w tym przepisie. Podkreślić należy, że wskazywana przez pełnomocnika skarżącej możliwość popełnienia omyłki w numerze konta potwierdza tezę, że wpis nie został de facto uiszczony na rachunek WSA w Poznaniu. Wskazanie błędnego numeru konta skutkuje nie tylko nieotrzymaniem przez Sąd potwierdzenia dokonania wpłaty, ale również nieuiszczeniem opłaty na konto tego Sądu. Stwierdzić także należy, że obowiązek wezwania strony do uiszczenia opłaty, o którym mowa w art. 220 § 1 ustawy P.p.s.a., nie dotyczy przypadków, kiedy skarga wniesiona została przez adwokata lub radcę prawnego, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W tej sytuacji ma bowiem zastosowanie przepis szczególny - art. 221 ustawy. Należy więc uznać, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, zaś skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 ustawy P.p.s.a.