Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r., I OSK 1706/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2008 r., II SA/Rz 418/08 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości.
Pismem z dnia 17 grudnia 2010 r. A. B. wniósł o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o szereg faktów i okoliczności, które jego zdaniem miały istotny wpływ na wynik sprawy, a które nie znalazły się w tym protokole.
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2011 r., I OSK 1706/10 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił na podstawie art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) uzupełnienia protokołu wskazanej rozprawy.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd podniósł, iż wypowiedzi, których wpisania do protokołu A. B. żąda, stanowią powielenie argumentacji przestawionej we wniesionej przez niego skardze kasacyjnej. Dlatego zbędnym było zamieszczenie w protokole informacji znajdujących się już w piśmie inicjującym postępowanie kasacyjne. Stąd Przewodniczący ograniczył się jedynie do nakazania umieszczenia w protokole rozprawy sformułowania, że skarżący wnosi i wywodzi jak w skardze kasacyjnej.
Odwołanie od powyższego zarządzenia wnieśli H. B. i A. B. We wniesionym odwołaniu z dnia 17 stycznia 2011 r. H. B. nie zgodziła się z treścią zaskarżonego zarządzenia oraz podniosła, iż wydany w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2008 r., II SA/Rz 418/08 nie zawiera wymienionych przez nią szczegółowo okoliczności faktycznych.
We wniesionym odwołaniu z dnia 18 stycznia 2011 r. A. B. ponowił żądanie uzupełnienia protokołu rozprawy kasacyjnej z dnia 16 grudnia 2010 r., zarzucając, że protokół ten sporządzony został bez odniesienia się do zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej, jak i również z pominięciem dowodów znajdujących się w aktach sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 103 P.p.s.a. strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się od sądu, czyli całego składu orzekającego, w zakreślonym ustawą terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.
W niniejszej sprawie protokół rozprawy przeprowadzonej w dniu 16 grudnia 2010 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zdaniem składu orzekającego odpowiada wymogom przewidzianym w art. 101 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami protokół powinien zawierać przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron oraz czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Kwestionowany przez stronę protokół rozprawy zawiera wnioski i twierdzenia strony związane z przedmiotem postępowania kasacyjnego, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2008 r., II SA/Rz 418/08.
Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 1970 r. (sygn. akt III CRN 323/69, lex 6676) wystarczające jest, gdy protokół rozprawy zawiera przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron. Przepisu tego nie można rozumieć w ten sposób, że protokół winien obejmować szczegółowe streszczenie wywodów stron, a zwłaszcza ich wywodów prawnych. Wystarczające jest zatem, gdy protokół zawiera istotne wnioski i twierdzenia stron (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 352). Stanowisko to skład orzekający w sprawie niniejszej w pełni podziela.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że odwołania A. B. i H. B. od zarządzenia z dnia 4 stycznia 2011 r. nie zasługują na uwzględnienie.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 160 w zw. z art. 103 i art. 193 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.