Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2013 r. A. w P. (dalej: wnoszący skargę kasacyjną) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2013 r., wydaną w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Wnoszący skargę kasacyjną wpłacił w dniu 16 lipca 2013 r. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 sierpnia 2013 r. wnoszący skargę kasacyjną został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
W dniu 19 sierpnia 2013 r. wnoszący skargę kasacyjną nadesłał potwierdzenie, że w dniu 16 lipca 2013 r. wpłacił kwotę 100 zł tytułem opłaty sądowej od skargi na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie.
Postanowieniem z 14 października 2013 r. (sygn. akt II SA/Kr 1042/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdził, między innymi, że wpis od skargi wyniósł 200 zł. Skoro strona skarżąca uiściła tytułem wpisu kwotę 100 zł, została wezwana do uzupełnienia wpisu o brakujące 100 zł. W wezwaniu do uzupełnia wpisu skierowanym do wnoszącego skargę kasacyjną wyraźnie wskazano, jaką kwotę i w jakim terminie należy uiścić oraz pouczono o konsekwencjach braku uzupełnienia wpisu od skargi. Pomimo jednoznacznej treści wezwania wnoszący skargę kasacyjną nie uzupełnił wpisu od skargi w zakreślonym terminie i dlatego skargę należało odrzucić.
W piśmie z 28 października 2013 r. A. w P. wniósł skargę kasacyjną na postanowienie z 14 października 2013 r. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazał, że treść skierowanego do niej wezwania do uzupełnienia wpisu została sformułowana w sposób niezrozumiały, budzący wątpliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z tym co do zasady przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zaś w sytuacji nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, mimo uprzedniego wezwania, obowiązkiem sądu – zgodnie z treścią § 3 art. 220 p.p.s.a. – jest jej odrzucenie.
Zawarte w zarządzeniu wezwanie musi być wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane i należy doprecyzować jego treść tak, by strona nie miała wątpliwości co do zakresu wezwania.
Treść wezwania z 6 sierpnia 2013 r. została sformułowana w sposób budzący wątpliwości. Z brzmienia tego wezwania nie wynika w sposób jednoznaczny, czy pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia brakującej kwoty 100 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi, czy też do opłacenia wpisu od skargi w ogóle. Sformułowanie "do uzupełnienia wpisu w kwocie 100 zł" nie jest jasne, bo nie wynika z niego, czy to kwota wpisu wynosi 100 zł albo czy to kwota uzupełnienia wpisu ma wynosić 100 zł. Co więcej, z rygorystycznego zastosowania zasad języka polskiego, wynikałby wniosek, że podana kwota odnosi się do całego wpisu, gdyż nie jest jasne używanie sformułowania "uzupełnienie w kwocie".
Sąd I instancji powinien zatem, mając na uwadze powyższe rozważania, ponownie wezwać stronę do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu od skargi.
W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.