Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę P. D. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania na rzecz Skarbu Państwa darowizny nieruchomości.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a gdy organ odpowiedzi takiej nie udzielił, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd podkreślił, iż sześćdziesięciodniowy termin, który wiąże stronę w razie nieudzielania przez organ odpowiedzi, potwierdzony został uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, w której wyrażono pogląd, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
Sąd I instancji zauważył, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 17 listopada 2014 r. Organ nie udzielił na to wezwanie odpowiedzi w ustawowym terminie, dlatego też sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 16 stycznia 2015 r. Tymczasem skarga P. D. wniesiona została w dniu 12 lutego 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu, co powodowało konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł P. D., reprezentowany przez adwokata, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpoznania. Sądowi I instancji zarzucono:
- - naruszenie przepisu postępowania, a mianowicie art. 53 § 2 P.p.s.a. przez przyjęcie, iż przepis ten ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym z późniejszymi zmianami, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wypadek niepodzielenia tego poglądu podniesiono, iż w sprawie termin przewidziany w art. 53 § 2, będącym odpowiednikiem art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, nie uzasadnia obliczania terminu do złożenia skargi o jaką w sprawie chodzi, licząc od zakończenia biegu terminu 60 dni przewidzianego w obu wymienionych przepisach, ale tak jak to przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 4 maja 1998 r. w sprawie FPS 1/98, a więc przy założeniu, iż upływ 60 dni otwiera termin do złożenia skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wyraził negatywną opinię o uchwale składu siedmiu sędziów NSA, sygn. akt II OPS 2/07 wskazując, że zapadła ona niejednogłośnie. W dalszej części przytoczył argumentację zawartą w zdaniu odrębnym od tej uchwały, podzielając jego główne motywy. Zdaniem pełnomocnika strony regulowanie za pomocą judykatów terminów do składania środków odwoławczych i to w sytuacji, gdy istniała już utrwalona praktyka w tym zakresie, a przepisy prawa są niedoskonałe, stawia pod znakiem zapytania celowość skracania terminu do złożenia skargi o jeden miesiąc, który to czas nie wydaje się na tyle istotny by odstępować od poglądu wyrażonego w uchwale NSA z dnia 4 maja 1998 r., sygn. akt I FPS 1/98.
W ocenie skarżącego kasacyjnie, w sytuacji gdy ustawa może być w zakresie omawianego terminu rozumiana dwojako, Sąd winien stosować w tej kwestii wykładnię dla strony korzystniejszą. Pełnomocnik podkreślił, że skarga została złożona w terminie 30 dni od daty upływu 2 miesięcy liczonych od daty doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.
Przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż skargę w sprawach, w których zastosowanie znajduje wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny, uchwałą składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, stwierdził iż przepis art. 53 § 2 P.p.s.a ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stanowisko przyjęte w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 maja 1998 r., sygn. akt FPS 1/98 (ONSA1998/3/78) nie jest możliwe do zaakceptowania w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2004 r. z uwagi na zmianę stanu prawnego. Wprowadzony został przepis art. 53 § 2 P.p.s.a., który wiąże termin do wniesienia skargi ze zdarzeniami jakimi są: po pierwsze, wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa oraz po drugie, odpowiedź organu na to wezwanie.
Uchwała ta, na mocy art. 269 § 1 P.p.s.a, wiąże sądy administracyjne, zatem nie można przyjąć za słuszne stanowiska, jakoby art. 101 ust. 1, 3 i 4 ustawy o samorządzie gminnym stanowiły lex specialis w stosunku do art. 53 § 2 P.p.s.a. i wyłączały stosowanie tego przepisu w sprawach ze skarg na uchwały organów gmin wnoszonych w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Skoro zatem Naczelny Sąd Administracyjny, powołaną wyżej uchwałą, przesądził o zastosowaniu art. 53 § 2 P.p.s.a. w sprawach z zakresu skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, to przyjąć trzeba, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach prawidłowo oceniał kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie w świetle tego przepisu. Zasadnym było więc przyjęcie przez ten Sąd, iż skarżący winien był wnieść skargę na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w terminie przewidzianym w art. 53 § 2 P.p.s.a. Z uwagi na fakt, iż organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, P. D. powinien skargę swoją wnieść w terminie 60 dni liczonym od dnia doręczenia wezwania, które miało miejsce w dniu 17 listopada 2014 r. Tym samym termin ten upływał z dniem 16 stycznia 2015 r., jak słusznie zauważył to Sąd I instancji. Prawidłowym było też przyjęcie przez ten Sąd, iż skarga wniesiona w lutym 2015 r. była spóźniona i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W świetle powyższych wywodów nie ma podstaw do uznania, że doszło do naruszenia przez Sąd I instancji przepisów powołanych przez autora skargi kasacyjnej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjnym, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.