Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w dniu 8 września 2006 r. adwokat G. K. B. działająca w imieniu J. K., I. K. i K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] odmawiającą J. K., I. K. i K. S. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Wezwaniem z dnia 19 października 2006 r. Sąd zobowiązał wnoszącą skargę adwokat G. K. B. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 23 października 2006 r., co wynika z pokwitowania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sądowych sprawy. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, w odniesieniu do I. K. i K. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę, zważył iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl przepisu art. 221 wyżej powołanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z poglądem zawartym w doktrynie przez pojęcie "należna opłata" należy rozumieć pełną opłatę należną od danego pisma procesowego. Pismo procesowe nieopłacone w całości należy traktować tak, jak pismo w ogóle nieopłacone. W przedmiotowej sprawie skarga podlega opłacie stałej w wysokości 200 zł -zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Adwokat G. K. B. tytułem wpisu od skargi uiściła 100 zł. Uwzględniając przedstawiony powyżej stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez adwokata w imieniu J. K. nie została w sposób należyty opłacona. Natomiast skarga wniesiona w imieniu I. K. i K. S. posiada braki formalne, do uzupełnienia których pełnomocnik został zobowiązany wezwaniem Sądu z dnia 19 października 2006 r. i ich nie uzupełnił, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2006 r. o odrzuceniu skargi złożyła J. K., I. K. i K. S., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Pełnomocnik skarżących zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów o postępowaniu mające wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 ust. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. art. 58 § 1 pkt 3, art. 219, art. 221 tej ustawy oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, pełnomocnik uiścił wpis w niniejszej sprawie zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia, który przewiduje wpis w wysokości 100 zł dla skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. Zdaniem pełnomocnika zaskarżona decyzja jest właśnie takim postanowieniem. Odnośnie braku pełnomocnictwa wskazano, iż J. K. od początku postępowania administracyjnego występowała w imieniu obu sióstr na podstawie udzielonych jej pełnomocnictw z dnia 28.08.2003 r. przez I. K. i K. S., znajdujących się w aktach niniejszej sprawy. Pełnomocnictwa te nigdy nie były kwestionowane, a obejmują szeroki zakres umocowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.
Wbrew temu co twierdzą skarżący w skardze kasacyjnej w sprawie niniejszej, co do wpisu od skargi, nie miał zastosowania przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) Przepis ten bowiem wyraźnie stanowi, iż wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym -100 zł. Tymczasem w sprawie tej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia 11 sierpnia 2006 r., nie zaś postanowienie. Zatem wpis uiszczony przez pełnomocnika w wysokości 100 zł, został wniesiony w niewłaściwej wysokości. Wpis powinien bowiem zostać uiszczony w wysokości 200 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia tak jak to określił Sąd I instancji. Powoduje to skutek taki, że skargę należy uznać w ogóle za nieopłaconą. Podlegała zatem ona odrzuceniu na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Odnośnie zarzutu dotyczącego braku pełnomocnictwa należy wskazać, iż zgodnie z art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zatem łącznie ze skargą na decyzję Ministra Skarbu Państwa pełnomocnik obowiązany był złożyć dokument pełnomocnictwa udzielonego przez skarżących. Takich pełnomocnictw pełnomocnik nie złożył. Prawidłowo więc Sąd I instancji wezwał pełnomocnika do przedłożenia do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżących J. K., I. K. i K. S. W wyniku wezwania Sądu przedłożone zostało jedynie pełnomocnictwo do reprezentowania J. K. Trafnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, iż skarga wniesiona przez I. K. i K. S. zawiera braki formalne (brak pełnomocnictw), które skutkują jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.