Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 września 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1562/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. Z. i innych na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] i [...] w przedmiocie odmowy przyłączenia się do postępowania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, iż zgodnie z regulacją zawartą w art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie zaś do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.) uiszcza się wpis stały w wysokości 100 zł. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 221 in fine p.p.s.a. sąd odrzuca pismo wniesione przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone – bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo to podlega opłacie stałej. Podkreślono w tym miejscu, iż wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) z art. 221 p.p.s.a. Wskazano dalej, iż pełnomocnik skarżących skargę do WSA wniósł w dniu 14 lipca 2006 r., a dopiero w dniu 11 września 2006 r. wniósł opłatę od złożonej skargi w kwocie 100 zł. Zgodnie natomiast z art. 219 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie zaś do art. 221 obowiązek uiszczania opłat stałych bez wezwania mają adwokaci i radcowie prawni.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie pełnomocnik skarżących zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., niewłaściwą interpretację art. 221 tejże ustawy oraz sprzeczność z § 5 ust. 1 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesiono, iż art. 220 § 3 p.p.s.a wyraźnie stanowi, iż skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Zarzucono dalej, iż art. 221 p.p.s.a mówi o pismach wnoszonych przez adwokata i radcę prawnego, które nie są należycie opłacone. Z brzmienia tego przepisu, jak podano, należy wyciągnąć wniosek, że chodzi w nim o pisma opłacone, ale nie opłacone należycie np. w niepełnej wysokości. Pełnomocnik strony podniósł ponadto, iż art. 221 p.p.s.a. odnosi się do pism podlegających opłacie stałej.
Do opłat zaś odnosi się rozporządzenie RM z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministarcyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), podczas gdy rozporządzenie RM w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi mówi wyłącznie o wpisach, nie używając terminu opłata. Zwrócono ponadto uwagę na art. 54 p.p.s.a., który zobowiązuje do wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wskazał natomiast pełnomocnik strony możliwa jest sytuacja, że organ nie przekaże skargi sądowi. Podniesiono ponadto, iż wynikający z pkt 1 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. obowiązek dotyczący wskazywania przy opłacaniu wpisu sygnatury akt sądowych jest niemożliwy do wypełnienia w sytuacji, gdy skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub zaniechanie są przedmiotem skargi. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przepis ten stanowi, iż wpis od pism wnoszonych przez adwokatów lub radców prawnych, które podlegały opłacie stałej, winien być wniesiony bez wezwania wraz z pismem, które temu wpisowi podlegało. Artykuł 220 § 3 p.p.s.a. odnosi się jedynie do sytuacji, w której strona wnosząca, pomimo wezwania, nie uiściła należnego wpisu. W przedmiotowej sprawie przepis ten nie miał zastosowania, zatem całkowicie chybionym jest zarzut jego naruszenia. Skarga wniesiona została bowiem przez radcę prawnego, który zobligowany był do uiszczenia wpisu sądowego bez wezwania, bowiem skarga podlegała wpisowi stałemu, co wynika ze wskazanego art. 221 p.p.s.a.
Nieuzasadnione jest także twierdzenie, iż wpis sądowy nie jest opłatą, o której mówi art. 221 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.
Zarzut dotyczący błędnej interpretacji art. 221 p.p.s.a. jest również chybiony, ponieważ wskazany artykuł swą dyspozycją obejmuje zarówno sytuacje, w których wpis nie został opłacony we właściwej wysokości, jak i takie, w których nie został on opłacony w ogóle.
Odnosząc się zaś do kwestii obowiązku podania przy wpłacaniu wpisu sygnatury akt sądowych stwierdzić należy, iż chociaż zawarta w pkt 1 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. regulacja może spowodować pewne trudności związane z opisaniem sprawy, od której wnoszony jest wpis, to jednak są one rozwiązywalne. Zgodnie z powyższym przepisem bowiem przy uiszczaniu wpisu prócz sygnatury akt sądowych należy podać tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. Wskazane oznaczenia są wystarczające by uznać, iż wpis od skargi został opłacony.
Skoro w przedmiotowej sprawie skargę składał radca prawny i nie opłacił jej przy wniesieniu, to zasadnie Sąd I instancji na podstawie art. 221 skargę taką odrzucił.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.