Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2017 roku sygn. akt VII SA/Wa 333/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 roku nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2015 roku nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
S. B. wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji wydanej w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wniosku powołał się na treść art. 135 k.p.a. W ocenie wnioskodawcy wstrzymanie tej decyzji jest niezbędne gdyż "nie będzie mogła się ostać". Ponadto skarżący kasacyjnie zwrócił uwagę na to, że zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwi mu wykonywanie zawodu "z uwagi na konieczność dojeżdżania do sądów, w których odbywają się rozprawy".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. A zatem to wnioskodawca powinien wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Sąd nie może domyślać się intencji strony, ani orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie całokształtu akt sprawy. To w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w piśmiennictwie ukształtowany został pogląd, że twierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskodawcy (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2011 roku oraz powołane tam źródła).
W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący kasacyjnie nie wykazał okoliczności przemawiających za udzieleniem mu ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku jest bardzo ogólnikowe, nie zawiera w szczególności żadnych danych odnoszących się do sytuacji majątkowej czy rodzinnej wnioskodawcy. Powołano się jedynie na to, że zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwi mu wykonywanie zawodu "z uwagi na konieczność dojeżdżania do sądów, w których odbywają się rozprawy". Nie wyjaśniono w szczególności, dlaczego wnioskodawca nie może podróżować, korzystając na przykład z transportu publicznego. Nie zostały też przedstawione żadne dokumenty potwierdzające okoliczności opisane we wniosku. W świetle powyższego brak jest podstaw do twierdzenia, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc się do argumentu dotyczącego konieczności wstrzymania przedmiotowej decyzji z uwagi na jej niewątpliwą w ocenie S. B. nieprawidłowość, wskazać należy, że jest to w istocie merytoryczna polemika z zaskarżonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do jej oceny w postępowaniu wpadkowym dotyczącym wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Rolą Sądu rozpoznającego taki wniosek nie jest rozstrzyganie o zasadności wniesionej skargi kasacyjnej, ale ustalenie, na podstawie przedstawionych argumentów, czy wykonanie kwestionowanego w postępowaniu sądowym aktu może nieść trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Możliwość oparcia wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem niweczyłaby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, z braku przesłanek z art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.