Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt IV SA/Po 608/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, iż zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie zaś do art. 221 p.p.s.a. Sąd odrzuca pismo wniesione przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone-bez wezwania o uiszczenia opłaty, jeżeli pismo to podlega opłacie stałej. Wskazano, iż w przedmiotowej sprawie skarga do Sądu Wojewódzkiego wpłynęła w dniu 2 sierpnia 2006 r. Do dnia jak podano 1 września 2006 r. pełnomocnik skarżącej nie wpłacił wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie jest wpisem stałym i wynosi 200 zł., zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221, poz. 2193 ze zm.). Stwierdzono, iż w przedmiotowej sprawie został zatem naruszony wskazany artykuł 219 p.p.s.a i dlatego na podstawie art. 221 p.p.s.a Sąd skargę odrzucił.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, iż na podstawie art. 219 i art. 221 p.p.s.a. skarga winna ulec odrzuceniu. Wskazano, iż skarżąca wnosiła skargę do Sądu Wojewódzkiego, ale czyniła to za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego co powodowało, iż z przyczyn obiektywnych nie wiedziała kiedy przedmiotowa skarga zostanie wniesiona do Sądu i pod jaką sygnaturą zostanie zapisana. Podniesiono, iż nie podlega dyskusji, iż art. 221 p.p.s.a ma zastosowanie jedynie w przypadkach, gdy skarga kasacyjna jak i skarga o wznowienie postępowania wnoszone są bezpośrednio do Sądu. Wskazano przy tym na naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 221, poz. 2193 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie wnoszącego skargę adwokata do uiszczenia wpisu stałego po przekazaniu skargi sądowi.
Pełnomocnik podał dalej, iż istotnym jest, że wezwanie wynikające z § 5 ust. 2 rozporządzenia w sytuacji, gdy skarga jest wnoszona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt lub dokonał czynności, jest nie tylko wezwaniem do uiszczenia wpisu stałego, ale także informacją, że skarga znajduje się w sądzie pod oznaczoną sygnaturą. Brak powyższego wezwania powoduje, że skarżąca zostaje pozbawiona możliwości wniesienia wpisu albowiem zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. dotyczącym wpisu przy jego uiszczaniu należy wskazać m.in. sygnaturę akt sądowych. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.
Nietrafnym jest bowiem zarzut wnoszącego skargę kasacyjną wskazujący na naruszenie przez Sąd Administracyjny § 5 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), poprzez jego niezastosowanie i niewezwanie wnoszącego skargę adwokata do uiszczenia wpisu stałego po przekazaniu skargi sądowi.
Wskazać należy, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322) orzekł, że § 5 ust 2 cytowanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz z art. 2 Konstytucji, przyznając jednocześnie, że art. 180, art. 219 § 2 i art. 221 p.p.s.a są zgodne z Konstytucją RP. Orzeczenie to oznacza, iż z dniem jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, tj. 17 marca 2006 r. utracił moc wiążącą przepis § 5 ust 2 i z tą datą obowiązek uiszczenia należnej opłaty bez wezwania dotyczył również wpisu od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego do sądu administracyjnego pierwszej instancji. Jak wynika z akt sprawy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła w dniu 2 sierpnia 2006 r. a zatem już w czasie kiedy § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi nie obowiązywał.
Stwierdzić należy, iż chybiony jest zarzut naruszenia art. 221 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. in fine Sąd odrzuca pismo wniesione przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone-bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo to podlega opłacie stałej.
W sprawach pism wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia.
Podkreślić też należy, że wskazanym wyżej wyrokiem TK uznał art. 221 p.p.s.a. za zgodny z art. 45 § 1 oraz stwierdził, iż nie jest on niezgodny z art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Niezasadne jest także zawarte w skardze kasacyjnej twierdzenie, związane z obowiązkiem podania sygnatury akt sądowych przy uiszczaniu opłaty sądowej. Stwierdzić bowiem należy, iż chociaż regulacja zawarta w pkt 1 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. może spowodować pewne trudności związane z opisaniem sprawy, od której wnoszony jest wpis, to jednak są one rozwiązywalne. Zgodnie z powyższym przepisem bowiem przy uiszczaniu wpisu prócz sygnatury akt sądowych należy podać tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. Wskazane oznaczenia są wystarczające by uznać, iż wpis od skargi został opłacony.
Należy wskazać, iż zarzut naruszenia art. 219 p.p.s.a. jest również nieuzasadniony. Stosownie do wskazanego artykułu opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
Zdaniem Sądu wskazany przepis swoją dyspozycją obejmuje zarówno sytuacje, w których skarga jest wnoszona bezpośrednio do Sądu jak i te, gdy jest ona składana za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Podnieść jednocześnie należy, iż w sprawach skarg na decyzje starosty o skierowaniu na badania lekarskie zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) uiszcza się wpis stały w wysokości 200 zł.
Skoro w przedmiotowej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła w dniu 2 sierpnia 2006 r. a do dnia 1 września 2006 r. pełnomocnik skarżącej nie wpłacił od niej wpisu, który w przedmiotowej sprawie jest wpisem stałym, to uznać należy, iż zasadnie skargę taką odrzucono.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.