Uzasadnienie
Pismem z 2 sierpnia 2022 r. A.J., działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M.S., R.J., I.S., S.C., J.C., B.K., M.B., M.B., M.O., A.R., A.S. i K.M., oraz jako kurator spadku po S.M. i W.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Rozwoju i Technologii z [...] lipca 2022 r. w przedmiocie informacji o umorzeniu postępowania z mocy prawa.
Na wezwanie Sądu A.J. pismem z 24 października 2022 r. wyjaśniła, że w postępowaniu reprezentować będzie R.J., M.S., I.S., A.R. i A.S. Dodatkowo poinformowała o udzieleniu jej pełnomocnictw do reprezentowania M.O., M.B., M.B. i K.M., a także poinformowała o wypowiedzeniu jej pełnomocnictw przez S.C., J.C. i A.M. Ponadto wskazała, że wypowiedziała pełnomocnictwo do reprezentowania B.K.
Pismem z 29 października 2022 r. A.M. wskazał, że jest spadkobiercą w linii prostej jednego ze wspólników Z. i jednocześnie współwłaścicielem nieruchomości przekazanych tej Spółce w użytkowanie oraz oświadczył, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym będzie uczestniczył we własnym imieniu.
Pismem z 9 stycznia 2023 r. B.K. umocowała A.J. do reprezentowania jej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Postanowieniem z 5 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił złożoną skargę jako dotyczącą formy działania administracji nie mieszczącą się w katalogu spraw podlegających właściwości sądów administracyjnych.
Skargę kasacyjną od tego postanowienia wywiodła A.J.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie może ona zostać rozpoznana.
Analiza akt sądowych wskazuje, że zarządzeniem z 5 stycznia 2023 r. do akt załączono pismo A.M. z 29 października 2022 r. Jednocześnie nie wydano żadnych dyspozycji wobec autora pisma co do uznania go za skarżącego, uczestnika postępowania bądź pominięcia w dalszych czynnościach. Brak tej dyspozycji był zapewne przyczyną, która legła u podstaw pominięcia A.M. przy doręczaniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Postanowienie to zostało bowiem doręczone pełnomocnikowi organu, A. J. jako skarżącej, jako kuratorowi spadku po S.M. i W.K. oraz pełnomocnikowi M.S., R.J., I.S., A.R., B.K., M.B., M.B., M.O., K.M. i A.S. oraz S.C. i J.C.
Również odpisy skargi kasacyjnej zostały przekazane pełnomocnikowi organu, S.C., J.C. i A.J. jako kuratorowi spadku po S.M. i W.K. oraz pełnomocnikowi wskazanych powyżej osób. Oznacza to, że skarga kasacyjna nie została doręczona A.M. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pominięcie w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji A.M. powoduje, że skarga kasacyjna na postanowienie o odrzuceniu skargi nie może zostać rozpoznana.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę kasacyjną celem usunięcia dostrzeżonych braków.