Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), który na mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień, sąd może z urzędu sprostować w wyroku (postanowieniu) niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku (postanowienia), a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie powinno więc dotyczyć omyłek o charakterze oczywistym, które nie wpływają w żaden sposób na treść rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postaci błędu pisarskiego w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2020 r. w ten sposób, że w ostatnim wyrazie pkt 1 tego wyroku zamiast litery "ę", należy wpisać literę "i"
Błąd w tym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., tym samym zaszły podstawy do sprostowania przedmiotowego postanowienia z urzędu w zakresie wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.