Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 140/14 oddalił skargę A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła A. T. reprezentowana przez adwokata, wnosząc równocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją. Jako uzasadnienie wniosku podano, że mając na uwadze podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, wykonanie decyzji może być przedwczesne i spowodować po stronie skarżącej znaczną szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] października 2013 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta Tyczyna z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy natomiast tylko decyzji wydanej przez organ I instancji. Taka konstrukcja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest wadliwa. Incydentalne postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu dotyczy bowiem, co do zasady, możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji lub postanowienia, co nie wyklucza oczywiście możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy.
Co jednak najistotniejsze zawarty w skardze kasacyjnej wniosek nie został należycie uzasadniony. Tymczasem to wnioskodawcę obciąża uprawdopodobnienie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące niebezpieczeństwo, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie jednak skarżący, oprócz ogólnikowego powołania się na jedną z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. - znaczną szkodę - nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać w tej konkretnej sytuacji niebezpieczeństwo jej wyrządzenia.
Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, zastosowanie tej instytucji jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji. Z tego powodu nie mogło odnieść zamierzonego skutku odwoływanie się przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku do merytorycznych argumentów wynikających z treści zarzutów stawianych zaskarżonemu wyrokowi Sądu I instancji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a.