Uzasadnienie
Uzasadnienie:
W dniu 20 czerwca 2007 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) pełnomocnik I. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody O. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego dla pracowników byłych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Powyższą skargę wraz z odpowiedzią na nią Wojewoda O. przesłał do Sądu w dniu 11 lipca 2007 r. (data stempla pocztowego). Skargę w imieniu I. B. podpisał jej pełnomocnik - r. pr. K. K., jednakże nie dołączył do niej stosownego pełnomocnictwa.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 lipca 2007 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w sytuacji nieusunięcia w wyznaczonym terminie wskazanego braku formalnego. Powyższe pismo pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 19 lipca 2007 r. W dniu 23 lipca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo pełnomocnika I. B., w którym to poinformował, iż w chwili obecnej skarżąca przebywa za granicą, skąd wróci pod koniec lipca, wobec czego nie ma teraz możliwości wykonania zobowiązania Sądu i poprosił "o wydłużenie terminu" zakreślonego w wezwaniu. Następnie w dniu 31 lipca 2007 r. wpłynęło kolejne pismo pełnomocnika skarżącej wraz z załączonym do niego pełnomocnictwem do reprezentowania I. B. w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Postanowieniem z dnia 24 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę I. B. wskazując na fakt, iż do wniesionej do Sądu skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo dla sporządzającego i wnoszącego ją r. pr. K. K., a następnie powyższy brak formalny mimo wezwania Sądu nie został uzupełniony w wyznaczonym do tego terminie. Sąd podkreślił, iż pełnomocnik skarżącej stosowne pełnomocnictwo złożył już po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma oraz stwierdził, iż termin ten jest terminem ustawowym i nie może być skracany, ani przedłużany.
Od powyższego postanowienia skarżąca za pośrednictwem swojego pełnomocnika w ustawowym terminie wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenie zaskarżyła w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne przyjęcie, że pełnomocnictwo nie zostało złożone, oraz art. 57 § 1 tej ustawy poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż wniesiona skarga zawiera braki formalne. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyjęcie do rozpoznania skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych prawem.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż doręczenie pełnomocnictwa w terminie wyznaczonym w wezwaniu Sądu w przedmiotowej sprawie było niemożliwe z przyczyn obiektywnych, o czym pełnomocnik skarżącej poinformował Sąd. Podkreślono także, iż udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną, polegającą na złożeniu odpowiedniego oświadczenia woli przez mocodawcę i może nastąpić w dowolnej formie, a w tym nawet w sposób dorozumiany. Ponadto powołano się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 1972 r., sygn. akt I CZ 95/72, w którym Sąd "stwierdził, iż w wypadku, gdy strona wezwana w trybie art. 130 kpc do uzupełnienia w terminie tygodniowym pisma procesowego, wykaże, że uzupełnienie w wyznaczonym terminie jest z przyczyn obiektywnych niemożliwe, a zwrot pisma może narazić stronę na utratę lub niemożliwość dochodzenia przysługującego jej prawa, sąd wyznaczy stronie dalszy odpowiedni - stosownie do okoliczności - termin do uzupełnienia pisma pod rygorem jego zwrotu".
Wobec powyższego zdaniem skarżącej w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu winien przez analogię zastosować powyższy pogląd i wydłużyć zakreślony w wezwaniu termin. Odrzucenie zatem skargi jest nieuzasadnione i narusza prawo.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest uzasadniona, w związku z powyższym podlega uwzględnieniu.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wobec stwierdzenia braku pełnomocnictwa dla podpisanego pod skargą I. B. r. pr. K. K., wezwał w trybie art. 49 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą) do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni dokumentu pełnomocnictwa pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże w terminie zakreślonym w wezwaniu pełnomocnik strony skarżącej (tj. dnia 23 lipca 2007 r.) nadesłał pismo zawierające wniosek o wydłużenie powyższego terminu z uwagi na fakt, iż skarżąca przebywa zagranicą, skąd wróci pod koniec lipca, wobec czego do tego czasu uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa jest niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie ustosunkował się do tego wniosku i nie poinformował pełnomocnika o sposobie jego załatwienia.
Pełnomocnik skarżącej miał zatem podstawy do przypuszczania, że jego wniosek został załatwiony pozytywnie. Następnie w dniu 31 lipca 2007 r. pełnomocnik nadesłał do Sądu dokument pełnomocnictwa, wykonując tym samym wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Należy podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu nie zajął w niniejszej sprawie stanowiska w trybie art. 44 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mimo iż przepis ten winien był zastosować. Sąd I instancji nie zobowiązał także strony do zatwierdzenia czynności dokonanej w jej imieniu przez pełnomocnika (art. 44 § 2 cyt. ustawy), który w momencie wykonywania tej czynności tj. wniesienia skargi nie wykazał jeszcze swojego umocowania. Pełnomocnik złożył jednak w dniu 31 lipca 2007 r. pełnomocnictwo, tym samym należy stwierdzić, iż strona potwierdziła dokonaną przez niego czynność.
W tym stanie rzeczy brak było podstaw do odrzucenia skargi, zwłaszcza po upływie prawie dwóch miesięcy od złożenia dokumentu pełnomocnictwa.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji postanowienia.