Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 311/10 oddalił skargę W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 2[...]0 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]., po rozpatrzeniu zażalenia W. K. (dalej powoływany jako skarżąca) na pismo Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]z dnia [...]lipca 2009 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd wojewódzki podał, że wnioskiem z dnia 28 lipca 2009 r. skarżący wystąpił do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej o zobowiązania M. K. do odpowiedzi na prywatną korespondencję nadesłaną przez niego.
Pismem z dnia [...]lipca 2009 r. Kierownik Ośrodka poinformował skarżącego o braku możliwości takiego zobowiązania M. K..
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe pismo.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącego na powyższe pismo. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż pismo z dnia [...]lipca 2009 r. ma jedynie charakter wyjaśniający i nie stanowi postanowienia w rozumieniu art. 123 § 1 Kpa. Dlatego to, że zażalenie od takiego pisma jest niedopuszczalne.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W. K..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wniosło o jej oddalenie.
Sąd I instancji stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu podniósł, iż nie ulega żadnym wątpliwościom, że pismo z dnia [...]lipca 2009 r. skierowane przez Ośrodek Pomocy Społecznej do skarżącego, ma jedynie charakter informujący. Nie ma ono znamion ani decyzji - ponieważ nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej. Nie można go również uznać za postanowienie. Przy tym Sąd I instancji wskazał, że zgodnie art. 1[...]1 § 1 Kpa zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania postanowienia tylko gdy kodeks tak stanowi. Zatem, zażalenie może być wniesione tylko na postanowienia, enumeratywnie wyliczone w kodeksie postępowania administracyjnego. To powoduje, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne. Dodatkowo zostało ono wniesione po upływie 7 dni od daty doręczenia go skarżącej.
Podkreślił, że skoro powołane pismo nie mogło być przedmiotem zaskarżenia w drodze zażalenia, to prawidłowo organ II instancji stwierdził niedopuszczalność zażalenia i skarga jako całkowicie nieuzasadniona podlegała oddaleniu.
Od powyższego wyroku, pełnomocnik W. K., wniósł skargę kasacyjną, w której zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnie i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w części oddalającej skargę W. K. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż zgodnie z art. 36 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej świadczeniami są również różne działania o charakterze niepieniężnym. Z pisma skarżącego wynika, że domagał się on od OPS właśnie takiego świadczenia. Kwestia tego, czy takie świadczenia jakiego oczekiwał skarżący mieści się w zakresie ustawy, a jeżeli tak, to czy skarżący spełniałby warunki do jego przyznania, powinna zostać rozstrzygnięta decyzją administracyjną na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż skarga kasacyjna jako sformalizowany środek zaskarżenia musi spełniać wymogi formalne przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Jej nieodzownym elementem jest wskazanie podstaw kasacyjnych, które zgodnie z art. 17[...] ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., mogą przybrać postać albo naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt1) bądź naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2).
Wskazanie podstaw kasacyjnych jest szczególnie ważne z punktu zakresu postępowania kasacyjnego wyznaczonego art. 183 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej zatem nie ma możliwości wychodzenia poza treść ukształtowanych w określony sposób przez stronę zarzutów, ani ich korygowania czy też uzupełniania w jakikolwiek sposób.
Strona skarżąca zobowiązana jest podać wszystkie przepisy, które jej zdaniem zostały złamane kwestionowanym orzeczeniem. Nie może przy tym ulegać wątpliwości, że przedmiotowa powinność musi być zrealizowana przez wskazanie konkretnych norm prawnych, a zatem w przypadku przepisów wieloczłonowych, składających się z ustępów, paragrafów i punktów, niezbędne jest podanie jeszcze jednostki redakcyjnej (jednostek redakcyjnych), którym miał, w ocenie skarżącego, uchybić Sąd I instancji.
W odniesieniu do zarzutów naruszenia prawa procesowego zauważyć trzeba, iż art. 17[...] pkt 2 P.p.s.a., wymaga podania zarzutu naruszenia konkretnego przepisu procedury sądowoadministracyjnej, ewentualnie w powiązaniu z przepisami postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonego aktu, które znajdują zastosowanie w ustalaniu stanu faktycznego. W takim przypadku kontrola sądowa ustaleń faktycznych poprzedzających zastosowanie materialnych norm prawnych przez organ administracji, ma w postępowaniu sądowym jedynie charakter pośredni, bowiem sąd administracyjny nie dokonuje samodzielnych ustaleń faktycznych, lecz kontroluje legalność ich dokonania w postępowaniu administracyjnym. Naruszenie reguł tej kontroli może być podstawą skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie zarzuty skargi kasacyjnej zostały obarczone brakami w zakresie elementów konstrukcyjnych, bowiem nie jest wystarczające postawienie zarzutów "naruszenia prawa materialnego przez błędna jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie", a także "naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływa na wynik sprawy", bez wskazania konkretnego przepisu i jego jednostki redakcyjnej (ust., §, pkt czy lit.), o czym była mowa powyżej.
Wprawdzie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej została przytoczona treść dwóch przepisów tj. art. 36 pkt 2 oraz art. 106 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej i opisano stan faktyczny sprawy, ale okoliczności faktyczne nie mogły być przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż nie znajdowały one oparcia w zarzutach skargi kasacyjnej a samo zacytowanie przepisów bez - jak wyżej wspomniano - sformułowania konkretnych zarzutów prawnomaterialnych, uniemożliwiało jej rozpoznanie. Należy również podkreślić, iż powołane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przepisy nie mogą być brane pod rozwagę, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny ich nie stosował, zatem nie mógł ich również naruszyć.
Wobec tak sformułowanej skargi kasacyjnej nie jest możliwa skuteczna kontrola zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 18[...] w zw. z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego ustanowionego z urzędu, wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż to wynagrodzenie, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a. Stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 13[...]9 z późn. zm.), pełnomocnik powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.