Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 416/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę R.L. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2015 r. nr [..] w przedmiocie wysługi lat oraz nagrody jubileuszowej.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że rozkazem personalnym nr [..] z dnia 15 stycznia 2015 r. Komendant Wojewódzki Policji w Szczecinie utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [..] Komendanta Powiatowego Policji w [..] z dnia 28 listopada 2014 r. ustalający skarżącemu łączną wysługę lat oraz przyznający nagrodę jubileuszową.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, rozkaz personalny nr [..] został doręczony skarżącemu w dniu 26 stycznia 2015 r. i zawierał prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W dniu 25 lutego 2015 r. R.L. złożył w Komisariacie Policji w [..], a więc w miejscu pełnienia przez niego służby, skargę zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rozkaz personalny nr [..] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie. W dniu 27 lutego 2015 r. Komisariat Policji w [..] przekazał tę skargę Komendzie Powiatowej Policji w [..] celem wysłania. W dniu 3 marca 2015 r. skarga wpłynęła do Komendy Wojewódzkiej Policji w Szczecinie.
Sąd I instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Następnie podkreślił, że rozkaz personalny nr [..] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2015 r. został doręczony skarżącemu w dniu 26 stycznia 2015 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął z dniem 25 lutego 2015 r. Skarżący w tym dniu złożył skargę, ale nie w siedzibie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie, a w Komisariacie Policji w [..]. W dniu 27 lutego 2015 r. skarga ta została przekazana Komendzie Powiatowej Policji w [..], a do Komendy Wojewódzkiej Policji w Szczecinie wpłynęła w dniu 3 marca 2015 r. Sąd I instancji uznał, że złożenie skargi w ostatnim dniu terminu w Komisariacie Policji w [..] nie może być uznane za złożenie jej za pośrednictwem organu którego działanie było przedmiotem skargi. Organem tym jest bowiem Komendant Wojewódzki Policji w Szczecinie, a nie Komendant Komisariatu Policji w [..].
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3, skargę odrzucił.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł R.L., zaskarżając je w całości zarzucił Sądowi I instancji naruszenie:
- 1) art. 54 § 1 P.p.s.a., poprzez jego błędną wykładnię polegająca na niezasadnym przyjęciu, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, złożenie skargi w ostatnim dniu terminu w Komisariacie Policji w [..], nie może być uznane za złożenie jej za pośrednictwem organu, którego działanie było przedmiotem skargi, co skutkowało błędnym uznaniem, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu;
- 2) art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi, podczas gdy skarga na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie została wniesiona w terminie tj. w dniu 25 lutego 2015 r., za pośrednictwem wewnętrznej poczty specjalnej w Komisariacie w [..];
- 3) art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez uniemożliwienie skarżącemu realizacji przysługującego mu konstytucyjnego prawa do sądu.
W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Komendant Wojewódzki Policji w Szczecinie wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast z treści art. 54 § 1 P.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 3 ww. przepisu).
Z powyższych przepisów wynika, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Powstałe natomiast na gruncie art. 54 § 1 P.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych jest jednoznaczne w swojej ocenie stwierdzając, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II FSK 1724/06; z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2405/10; z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I GSK 1541/11; z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2691/11; z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 1080/11). Na tym etapie nie ma bowiem zastosowania tryb przewidziany w art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez organ administracji publicznej pod adresem właściwego organu administracji publicznej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 174-175).
Mając powyższe na względzie należy podzielić stanowisko, które legło u podstaw rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia. Jak bowiem wynika z akt sprawy, rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2015 r. został doręczony skarżącemu w dniu 26 stycznia 2015 r. Termin do wniesienia skargi od tego rozstrzygnięcia upływał skarżącemu w dniu 25 lutego 2015 r. Skarżący przedmiotową skargę nadał wprawdzie w dniu 25 lutego 2015 r., jednak nie skierował jej do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie a do Komisariatu Policji w [..].
W związku z powyższym datą złożenia skargi jest data przekazania jej przez organ niewłaściwy do organu właściwego tj. 27 lutego 2015 r. Przedmiotowa skarga została zatem wniesiona po terminie, co obligowało Sąd I instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nie doszło zatem w niniejszej sprawie do naruszenia w/w przepisu oraz art. 54 § 1 P.p.s.a.
Nie sposób również zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, że rozwiązania określone w art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a., skutkujące w przypadku wniesienia skargi po terminie jej odrzuceniem, stanowią o niekonstytucyjności wskazanych przepisów. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zamykają drogi sądowej do dochodzenia naruszonych praw i wolności jednostki (art. 77 ust. 2 Konstytucji RP), lecz umożliwiają każdemu obywatelowi skorzystanie z tego prawa w ramach określonej procedury.
Należy natomiast zwrócić uwagę, że podnoszone w skardze kasacyjnej argumenty zmierzające do wykazania braku winy po stronie skarżącego we wniesieniu skargi do organu niewłaściwego mogą być podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Argumenty te nie mogą być analizowane w niniejszym postępowaniu, w którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę R.L., tym samym bada jedynie, czy istniały podstawy do odrzucenia skargi i czy zasadnie została ona odrzucona przez Sąd I instancji.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.