Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Łd 250/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił, zaskarżoną przez [...] S.A. zs. we Wrocławiu, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] lutego 2011 r. nr SKO [...].
Decyzją z [...] lutego 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], którą odmówiono [...] S.A. zarejestrowania samochodu osobowego marki [...] i zobowiązano tę Spółkę do zwrotu pozwolenia czasowego rejestracji oraz tablic rejestracyjnych. Odwołanie od decyzji wniesione zostało przez [...] od punktu 2 decyzji Prezydenta zobowiązującego do zwrotu pozwolenia i tablic, a [...] domagał się stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia wobec jego niewykonalności z uwagi na kradzież samochodu z dokumentami. Takie same argumenty zostały podniesione w skardze.
Uwzględniając skargę, Wojewódzki Sąd stwierdził, iż zasadnie Samorządowe Kolegium uznało, iż w postępowaniu odwoławczym nie można zastosować trybu stwierdzenia nieważności decyzji. Jednak zarzucił Kolegium, iż nie zwróciło uwagi na to, że odwołanie dotyczyło tylko punktu zobowiązującego do zwrotu dokumentu czasowej rejestracji i tablic i w ogóle nie odniosło się do tej kwestii, jak i dowodów świadczących o kradzieży samochodu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i oddalenia skargi, bądź po uchyleniu, przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i zarzucając:
ppkt 1. Naruszenie prawa materialnego:
lit. a) art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) przez niewłaściwe zastosowanie, gdyż dokonano oceny dowolnej z pominięciem poglądów doktryny i orzecznictwa sądów administracyjnych, ppkt 2. Naruszenie przepisów postępowania:
lit. a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 7, art. 8, art. 11, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przez błędne przyjęcie, że normy te zostały naruszone, bowiem:
- – podjęto działania zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatel i,
- – przeprowadzono postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej,
- – wyjaśniono stronie zasadność przesłanek, które stały u podstawy podjętego rozstrzygnięcia,
- – w sposób wyczerpujący zebrano i rozpatrzono materiał dowodowy,
- – dokonano w sposób prawidłowy oceny całokształtu materiału dowodowego i złożonych dowodów,
- – uzasadnienie decyzji zaskarżonej odnosi się zarówno do stanu faktycznego, jak i prawnego, zaś Sąd I instancji nie wykazał, że uchybienia miały wpływ na wynik rozstrzygnięcia, lit. b) art. 141 § 4 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przez przedstawienie oceny prawnej, która to jest niespójna i wewnętrznie sprzeczna, brak pełnych wskazań, co do dalszego postępowania, brak powołania orzecznictwa, jak i poglądów doktryny, szablonowość uzasadnienia, brak wykazania, że uchybienia miały wpływ na wynik rozstrzygnięcia, [...] S.A. we Wrocławiu wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium odwoławczego w Łodzi nie zasługiwała na uwzględnienie, nie ma bowiem racji Kolegium zaskarżając wyrok, a zarzuty skargi są nieusprawiedliwione.
Słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi zostało wniesione tylko od jej punktu drugiego, co też odwołujący się [...] podkreślił, stwierdzając, iż samej odmowy rejestracji nie neguje, nie może natomiast wykonać tegoż punktu drugiego z uwagi na jego niewykonalność, jak stwierdził, wobec kradzieży samochodu, a tym samym braku dokumentów czasowej rejestracji i tablic rejestracyjnych. W takiej sytuacji, tj. wniesieniu odwołania tylko od drugiego punktu decyzji Prezydenta Samorządowe Kolegium w takim zakresie sprawę winno było rozpatrzyć, tymczasem kwestię tę pominęło, na co wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny.
W odwołaniu [...] domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta w części nakazującej zwrot dokumentów i tablic wobec jej niewykonalności i jedynie w tym względzie, że w toku postępowania odwoławczego nie stwierdza się nieważności decyzji należy przyznać rację Samorządowemu Kolegium, co też Wojewódzki Sąd uczynił. Jednak zgodzić należy się z Wojewódzkim Sądem, że co do istoty sprawy, a nie słuszności bądź nie nałożonego na [...] obowiązku zwrotu dokumentów i tablic rejestracyjnych Kolegium się w ogóle nie wypowiedziało. Odwołujący się [...] podniósł kwestię kradzieży samochodu, na co przedłożył stosowne dowody, a tym samym, że nie posiada ani dowodu tymczasowej rejestracji, ani tablic rejestracyjnych. Ta kwestia została przez Samorządowe Kolegium pominięta, co oznacza, że w istocie Kolegium nie rozpatrzyło odwołania, a taki obowiązek, jako na organie odwoławczym, na nim spoczywał.
Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, aby Kolegium rozpoznało sprawę w zakresie w jakim zostało wniesione odwołanie, co do jej istoty.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.