Uzasadnienie
W dniu 24 czerwca 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na wniosek skarżącej, zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania w sprawie wzruszenia postanowienia Prezydium Rady Narodowej m. [...] W. z dnia [...] marca 1964 r, nr [...] umarzającego postępowanie. Pozostałe strony nie sprzeciwiły się.
Pismem z dnia 5 grudnia 2005 r. swój udział w postępowaniu zgłosiła, działająca przez adwokat O. S., następca prawny zmarłej skarżącej W. K. – E. K. – D., która poinformowała Sąd, że postępowanie w przedmiocie postanowienia Prezydium Rady Narodowej m. [...] W. z dnia [...] marca 1964 r., nr [...] pozostaje w toku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął szereg działań celem ustalenia na jakim etapie znajduje się sprawa w przedmiocie wzruszenia powyższego postanowienia Prezydium Rady Narodowej m. [...] W. z dnia [...] marca 1964 r.
Pismami z dnia 6 kwietnia 2006 r., 28 sierpnia 2006 r., 18 grudnia 2006 r., 28 marca 2007 r., 17 lipca 2007 r. oraz 9 sierpnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że postępowanie w sprawie nie zostało zakończone decyzją ostateczną.
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA 1533/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzeniu nieważności decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że mając na względzie, iż od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania upłynął okres trzech lat i wniosek o podjęcie nie został zgłoszony to należało zgodnie z treścią art. 130 § 1 p.p.s.a. postępowanie takie umorzyć.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie E. K. – D. zarzuciła, że narusza ono przepisy postępowania, co miało istotny wpływ na jego wynik. Wskazane naruszenie polega na:
- - umorzeniu postępowania zawieszonego przez Sąd postanowieniem z dnia 11 lutego 2004 r. w sytuacji, gdy zawieszenie postępowania nie nastąpiło ani na zgodny wniosek stron, ani z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3) p.p.s.a., lecz z powodu wpływu innego toczącego się postępowania na niniejszą sprawę, do czasu zakończenia tego postępowania - co stanowi naruszenie art. 130 § 1 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1) i 3) i art. 126 p.p.s.a. (w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi);
- - braku uzasadnienia rozstrzygnięcia w zakresie, w jakim Sąd uznał, iż postępowanie zostało zawieszone jakoby na zgodny wniosek stron - co stanowi naruszenie art. 141 § 4 PPSA;
- - sprzeczności w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia poprzez wskazanie toczącego się innego postępowania administracyjnego jako przyczyny zawieszenia niniejszego postępowania w opisie stanu faktycznego przy jednoczesnym umorzeniu postępowania z powodu upływu trzech lat od daty jego zawieszenia w części zawierającej subsumcję przepisów w sytuacji, gdy upływ trzech lat od zawieszenia postępowania z tej przyczyny nie mógł doprowadzić do jego umorzenia - co stanowi naruszenie art. 141 § 4 PPSA. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zarzut naruszenia art. 130 § 1 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1) i 3) i art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest usprawiedliwiony. Stosownie do art. 130 § 1 sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty zawieszenia. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W przedmiotowej sprawie postępowanie nie zostało zawieszone ze wskazanej w art. 125 § 1 pkt 3 przyczyny ani na zgodny wniosek stron. WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 11 lutego 2004 r., sygn. akt I SA 638/02 zawiesił postępowanie sądowe ze względu na toczące się w sprawie postępowanie w sprawie wzruszenia postanowienia Prezydium Rady Narodowej m. [...] W. z dnia [...] marca 1964 r., nr [...]. Podkreślić też należy, że składający wniosek o zawieszenie składał go na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, a nie art. 126 p.p.s.a. W takiej sytuacji umorzenie w niniejszej sprawie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a. było nieuprawnione.
Niezasadny jest natomiast zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki nie stwierdził, iż w niniejszej sprawie postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron. Cytując art. 130 § 1 p.p.s.a. wskazał on jedynie, iż jest to - obok przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, okoliczność, która przesądza o zaistnieniu przesłanek do umorzenia postępowania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.