Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 20 lutego 2018r., sygn. akt II SA/Bk 812/17, oddalił skargę Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego w formie zasiłku pielęgnacyjnego.
Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej i nie jest w stanie, bez uszczerbku utrzymania siebie i małżonki, uiścić tej należności. Wskazał, że on i jego małżonka utrzymują się z emerytury w wysokości około 2.200 zł. Znaczna część jest przeznaczona na leki - 300-400 zł miesięcznie i dojazdy do poradni diabetologicznej, które mieszczą się w Warszawie lub Łomży. Skarżący podał, że porusza się na wózku inwalidzkim i potrzebuje stałej pomocy i opieki. Wskazał ponadto, że znaczna część środków jest przeznaczana na dietetyczne produkty spożywcze dla skarżącego i środki higieny osobistej, z uwagi na istniejące schorzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej "p.p.s.a.") – obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., wprowadzonym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) – wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem:
- 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Mając zatem na uwadze brzmienie powyższego przepisu oraz okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że nie zaistniały przesłanki do tego, aby w/w postanowienie WSA wstrzymujące zaskarżoną decyzję upadło, co oznacza, że nadal pozostaje w mocy. Wobec tego postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.