Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 584/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] oraz decyzję Kierownika [...] Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z. z dnia [...] maja 2009r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie zasiłku stałego.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny sprawy: orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. z dnia [...] grudnia 2006 r. A. S. został uznany za osobę o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w okresie do dnia 20 grudnia 2008 r. Na podstawie tego orzeczenia organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. przyznał mu zasiłek stały od dnia 1 sierpnia 2007 r. do dnia 20 grudnia 2008 r. Wysokość tego świadczenia była zmieniana decyzjami z dnia [...] grudnia 2007 r. i z dnia [...] lipca 2008 r.
W dniu 6 stycznia 2009 r. skarżący A. S. złożył do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. wniosek o ponowne ustalenie stopnia niepełnosprawności.
Orzeczeniem z dnia [...] maja 2009 r. skarżący został zaliczony na stałe do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Z orzeczenia tego wynika, iż orzeczony stopień niepełnosprawności istnieje u skarżącego nieprzerwanie od dnia 5 października 2006 r.
Wnioskiem z dnia 15 maja 2009 r. A. S. zwrócił się do Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z. z wnioskiem o przyznanie zasiłku stałego.
Decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] Kierownik [...] Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Z., na podstawie art. 6 pkt 1, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2, art. 36 pkt 2 lit. c, art. 37 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r., Nr 115, poz. 728 z późn. zm.) oraz na podstawie § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135, poz. 950 ze zm.) w związku z art. 66 ust. 1 pkt 26, art. 67 ust. 1, art. 79 ust. 1 i art., 86 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 z późn. zm), przyznał A. S. zasiłek stały w kwocie 444 zł miesięcznie wraz z opłaceniem składki na ubezpieczenie zdrowotne od dnia 1 maja 2009 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., utrzymało w mocy powyższą decyzję, wskazując, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi kontynuacja świadczenia, gdyż przepisy ustawy o pomocy społecznej uzależniają datę przyznania świadczenia wyłącznie od daty złożenia wniosku wraz z wymaganymi dokumentami i nie przewidują kontynuacji świadczenia w zależności od stanu zdrowia wnioskodawcy.
Na tę decyzję A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując, że złożony przez niego wniosek był wnioskiem o kontynuację wypłaty zasiłku stałego, a on sam nie miał wpływu na opóźnienie w wydaniu przez uprawniony organ kolejnego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 584/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] czerwca 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji uznał, że w niniejszej sprawie skarżący nie ponosi winy za opóźnienie w wydaniu orzeczenia przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. To zaś zdaniem Sądu oznacza, że organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie powinny przyjąć istnienie ciągłości zasiłku stałego, niezależnie od daty złożenia kolejnego wniosku o przyznanie tego świadczenia.
Od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., wnosząc o jego uchylenie i oddalenie skargi, względnie o jego uchylenie w całości i przekazanie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,. Poz. 1270ze zm.), przez przyjęcie, że w sprawie naruszony został przepis prawa materialnego, to jest art. 106 ust.3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r., Nr 115, poz.728 z późn. zm.), który w stanie faktycznym sprawy nie ma zastosowania, gdyż Sąd błędnie przyjął, że wniosek skarżącego z dnia 15 maja 2009 r. nie stanowi nowego wniosku w rozumieniu powyższego przepisu, a w sprawie zachodzi kontynuacja świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że warunkiem kontynuacji zasiłku jest nie tylko kontynuacja stopnia niepełnosprawności, ale również wystąpienie przez osobę zainteresowaną do organu orzekającego o niepełnosprawności we właściwym terminie, to jest przed upływem ważności poprzedniego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło.
Urząd Stanu Cywilnego w Ł. pismem z dnia 25 maja 2010 r. nadesłał do akt niniejszej sprawy odpis skrócony aktu zgonu A. S., z którego wynika, że zmarł on w dniu 5 marca 2010 r.. W związku z tym, Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 357/10, zawiesił postępowanie do czasu wskazania spadkobierców zmarłego, albo ustalenia, że takich nie posiada.
W dniu 3 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) złożono do Naczelnego Sądu Administracyjnego akt poświadczenia dziedziczenia po A. S. sporządzony w dniu [...] maja 2010 r. w Kancelarii Notarialnej K. K. w Z., rep. A Nr [...], z którego wynika, że spadek po zmarłym A. S. na podstawie ustawy nabyli: żona T. B. S. w wysokości ¼ części, córka A. M. T. w wysokości ¼ części, córka B. S. w wysokości ¼ części oraz syn M. P. S. w ¼ części.
W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 listopada, sygn. akt I OSK 357/10, podjął postępowanie w sprawie z udziałem spadkobierców A. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął postępowanie z udziałem spadkobierców A. S., którzy jednak nie zgłosili swojego stanowiska w sprawie. Z akt sprawy wynika zaś, że zmarły A. S. nie utrzymywał kontaktu z rodziną.
Z powyższego wynika zatem, że należy uznać, iż uprawnienie do świadczenia w formie zasiłku stałego na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 i ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o pomocy społecznej było związane wyłącznie z osobą A. S. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że A. S. zmarł, natomiast wynik toczącego się kasacyjnego postępowania sądowoadministracyjnego nie dotyczy interesu prawnego innych osób.
W tej sytuacji wobec śmierci osoby wyłącznie uprawnionej do ubiegania się o przyznanie przedmiotowego zasiłku stałego, kasacyjne postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.