Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 19 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 589/07 odrzucił skargę Rady Powiatu w P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie funduszu na pomoc zdrowotną.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 14 września 2007 r., doręczonym w dniu 19 września 2007 r., Przewodniczący Rady Powiatu w P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania tego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Po ustaleniu, że do dnia 15 października 2007 r. w/w wpis od skargi nie został uiszczony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę odrzucił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Powiat P. reprezentowany przez radcę prawnego i zaskarżając je w całości, zarzucił naruszenie art. 86 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wskazując na powyższe naruszenia prawa pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwalniającym go od opłat sądowych jest art. 86 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, w myśl którego postępowania w sprawach z zakresu nadzoru nad działalnością powiatu zwolnione są z opłat sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżących uchybił Sąd pierwszej instancji, uzasadnienia ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego – wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym, jest obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1-3 P.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa.
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepisem takim jest przede wszystkim art. 239 powołanej ustawy, który określa przedmiotowo-podmiotowy zakres zwolnienia od kosztów sądowych. Niezależnie jednak od katalogu zwolnień zawartych w tym przepisie, również przepisy ustaw szczególnych mogą w odniesieniu do niektórych podmiotów, czy kategorii spraw przewidywać tego rodzaju zwolnienia.
Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Skarga Rady Powiatu w P. dotyczy rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody W. w przedmiocie funduszu na pomoc zdrowotną. W świetle art. 86 w związku z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.), postępowanie sądowe dotyczące rozstrzygnięć nadzorczych jest wolne od opłat sądowych.
Oznacza to, że w tej sprawie strona skarżąca jest zwolniona od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zatem odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji skargi z powodu nieuiszczenia wpisu naruszało prawo.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.