Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. M. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 905/04 w sprawie ze skargi L. M. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 1996 r. nr [...].
W dniu 28 grudnia 2007 r. L. M. H. wniósł - na podstawie art. 271 pkt 1, art. 275 oraz 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2007 r. W tejże skardze L. M. H. wniósł o uchylenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżący wskazał, iż w dniu 11 czerwca 2007 r. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo "Uzupełnienie skargi kasacyjnej", w którym podał, iż w składzie sądu orzekającego, który wydał wyrok z dnia 16 lutego 2006 r. orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy tj. w składzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczestniczyła sędzia [...], która wydawała negatywne orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Jest to bezwzględna przesłanka nieważności postępowania, którą Sąd winien uwzględnić z urzędu - art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 sierpnia 2007 r. stwierdził, że pismo skarżącego nie może być uznane za skuteczne uzupełnienie skargi kasacyjnej, gdyż zostało wniesione po upływie terminu z art. 177 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej nie dopatrzył się z urzędu żadnej z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania.
Skarżący zaznaczył, iż w dniu 24 października 2007 r. zwrócił się do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o interwencję, jednakże otrzymał od Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej informację, że sfera orzecznicza objęta jest zasadą suwerenności sędziowskiej i ingerencja w tę sferę jest niedopuszczalna. L. M. H. podniósł, iż dopiero po otrzymaniu tego pisma mógł wystąpić o wznowienie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 280 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. Zgodnie zaś z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W niniejszej sprawie skarżący L. M. H. o podstawie wznowienia postępowania wiedział już w dniu 11 czerwca 2007 r., co wynika ze złożonego przez skarżącego "uzupełnienia skargi kasacyjnej". Wówczas jednak skarżący nie mógł jeszcze złożyć skargi o wznowienie postępowania, gdyż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2006 r. nie był prawomocny - z uwagi na wniesienie przez L. M. H. skargi kasacyjnej.
Jak bowiem stanowi art. 270 p.p.s.a., zawarty w dziale VII "Wznowienie postępowania", w przypadkach przewidzianych w tym dziale można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie rozpoczyna się zatem wcześniej niż od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu.
Postępowanie zostało prawomocnie zakończone w dniu wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej - tj. w dniu 21 sierpnia 2007 r. L. M. H. był obecny na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2007 r., na której Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną oraz wydał i ogłosił wyrok oddalający skargę kasacyjną. W tym dniu L. M. H. dowiedział się, że podniesiony przez skarżącego zarzut nieważności postępowania nie doprowadził do uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji. Z chwilą więc prawomocnego zakończenia postępowania zarzut nieważności postępowania - opierający się na twierdzeniu, iż w wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy - mógł być podnoszony jako przesłanka wznowienia postępowania.
A zatem, w dniu 21 sierpnia 2007 r. L. M. H. nie tylko wiedział już o podstawie wznowienia (jak wyżej wskazano podstawa ta była znana skarżącemu od dnia 11 czerwca 2007 r.), ale i od tej daty mógł już także - z uwagi na zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem - wnieść skargę o wznowienie postępowania.
W tym stanie rzeczy trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. rozpoczął bieg od dnia ogłoszenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. od dnia 21 sierpnia 2007 r. i upłynął w dniu 21 listopada 2007 r. Natomiast L. M. H. skargę o wznowienie postępowania złożył w dniu 28 grudnia 2007 r., a więc po upływie trzymiesięcznego terminu ustanowionego w art. 277 p.p.s.a.
Okoliczność, iż skarżący w dniu 24 października 2007 r. zwrócił się do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o interwencję i otrzymał informację od Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej NSA pozostaje bez wpływu na liczenie terminu, o jakim mowa w art. 277 p.p.s.a.
NSA/post.2 - postanowienie dot. wniosku w toku postępowania
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.