Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. – umorzył postępowanie sądowe prowadzone ze skargi J. W. i D. W., złożonej na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...], którą organ ten umorzył postępowanie odwoławcze po rozpatrzeniu wniosku D., J. i J. W. o cofnięcie odwołania od decyzji Wojewody [...] dnia [...]. Tą ostatnią decyzją Wojewoda odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją tegoż Wojewody z dnia 26 marca 1992 r., wydaną w przedmiocie uwłaszczenia Zakładów P. w likwidacji działkami położonymi w [...] przy ul. [...], ze względu na złożenie wniosku o wznowienie po upływie terminu przewidzianego w art. 148 k.p.a.
Pismem z dnia 23 sierpnia 2006 r. skierowanym do Ministra Budownictwa, J. W. i D. W. oświadczyły, że cofają skargę sądową w przedmiotowej sprawie.
Umarzając postępowanie Sąd I instancji stwierdził, w uzasadnieniu wymienionego na wstępie postanowienia, że nie zachodzą przeszkody wskazane w art. 60 p.p.s.a.
Od postanowienia umarzającego postępowanie sądowe J. W. i D. W. wniosły skargę kasacyjną, zaskarżając je w całości i podnosząc w niej zarzut naruszenia art. 60 p.p.s.a. z uwagi na to, że umorzenie postępowania utrzymuje w obrocie decyzję dotkniętą wadą nieważności. W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano na nieprawidłowości zakończonego postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, działający w imieniu skarżących pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
Przede wszystkim zaznaczyć należy, iż sprawa administracyjna zainicjowana została z wniosku D., J. i J. W. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia 26 marca 1992. Wniosek został przez zainteresowany organ załatwiony odmownie decyzją z dnia [...] w związku z przekroczeniem terminu wynikającego z art. 148 k.p.a. Od tegoż rozstrzygnięcia wnioskodawcy złożyli odwołanie do Ministra Budownictwa z dnia 16 czerwca 2005 r. a następnie pismem z dnia 25 maja 2006 r. wycofali wskutek czego decyzją z dnia [...] Minister Budownictwa umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja ta została następnie zaskarżona przez D. i J. W. do sądu administracyjnego. Zainteresowane cofnęły swoją skargę pismem z dnia 23 sierpnia 2006 r.
W tych okolicznościach, stwierdzając brak przeszkód wymienionych w art. 60 p.p.s.a. Sąd, umorzył postępowanie postanowieniem z dnia 28 września 2006 r.
Przedstawiony stan faktyczny dowodzi, że umorzenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie było zgodne z prawem, bowiem skarga została skutecznie cofnięta. Sąd zasadnie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne gdyż w następstwie tej czynności uprawomocniła się zgodna z prawem decyzja o odmowie wznowienia postępowania z powodu oczywistego przekroczenia terminu do wniesienia wniosku.
Skutkiem orzeczenia Sądu jest uprawomocnienie się odmowy wznowienia postępowania a nie wcześniejszych decyzji, które od dawna posiadają walor prawomocności. Przedmiot postępowania administracyjnego poprzedzającego obecne postępowanie przed Sądem miał wyłącznie formalny charakter i nie dotyczył podejmowanych obszernie w skardze kasacyjnej kwestii merytorycznych związanych z prawomocną od wielu lat decyzją Wojewody [...] z dnia 26 marca 1992 r. Sąd nie zajmował się i obecnie Naczelny Sąd Administracyjny nie zajmuje się przyczynami nieważności tejże decyzji.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 p.p.s.a.