Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1835/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. O., G. O. i K. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Z rozstrzygnięciem tym skarżący nie zgodzili się i na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a.") wywiedli skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżając wyrok w całości, zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym ustaleniu i chybionej ocenie wskazanych przez skarżących przyczyn obiektywnych uniemożliwiających złożenie odwołania w terminie.
Mając powyższe na uwadze skarżący - na podstawie art. 174 w związku z art. 185 § 1 P.p.s.a. - wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący, przytaczając stan faktyczny sprawy, podnieśli, że zostały w sprawie spełnione przesłanki art. 58 § 1 k.p.a. warunkujące przywrócenie skarżącym terminu do wniesienia odwołania od decyzji Szefa BOR z dnia [...] czerwca 2015 r. o obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać:
- 1. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;
- 2. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
- 3. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2).
Stosownie zaś do art. 177a P.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powołany art. 176 P.p.s.a. wyraźnie przesądza, że w przypadku braków skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 176 § 1 pkt 1 i 3 oraz w § 2 P.p.s.a. – brak oznaczenia zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; brak wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany; brak jednego z wymagań przewidzianego dla pisma strony w postępowaniu sądowym (art. 46 - 47 P.p.s.a.) lub brak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - przewodniczący najpierw musi wszcząć tzw. procedurę naprawczą, a więc wezwać stronę do usunięcia tych braków skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, a dopiero w sytuacji ich nieusunięcia przez stronę, w zakreślonym terminie, skieruje sprawę na posiedzenie niejawne w celu jej odrzucenia.
Z treści art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia któregoś z tych braków. Wskazane wyżej elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej stanowią o jej istocie i trudno byłoby przyjąć, że w razie ich pominięcia mamy wciąż do czynienia ze skargą kasacyjną.
W rozpoznawanej sprawie, skarga kasacyjna złożona przez E. O., G. O. i K. K. reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, nie spełnia wymagań z art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a, albowiem nie przytoczono w niej żadnych podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Ogólnikowe sformułowanie zarzutu jako: "naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym ustaleniu i chybionej ocenie wskazanych przez skarżących przyczyn obiektywnych uniemożliwiających złożenie odwołania w terminie", bez wskazania jakiegokolwiek przepisu prawa, nie czyni zadość wymogom art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Stąd skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako obarczona brakiem nieusuwalnym. Rygoryzm w tym zakresie wydaje się uzasadniony wysokim stopniem formalizacji skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, służącym precyzyjnemu ustaleniu zakresu sprawy przedstawianej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2016 r., str. 796), skoro zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. Sąd ten rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc jedynie pod rozwagę nieważność postępowania.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 180 w związku z art. 177a i art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzkł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.