Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2008r. (data stempla), adwokat M. N. złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2008r., w oparciu o przepis art. 157 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oraz § 18 ust.1 pkt 2 lit.b oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), przez przyznanie na rzecz Kancelarii Adwokackiej – Adwokat M. N., należnego jej wynagrodzenia.
Adwokat podniosła, że w jej ocenie, uregulowanie zawarte w § 18 ust. 1 wskazanego rozporządzenia, wskazuje, że ustawodawca nie wykluczył, iż zasądzenie na rzecz jednego pełnomocnika powstałych kosztów eliminuje możliwość zasądzenia ich również na rzecz drugiego z nich. Wskazano, że każdy z wniosków pełnomocnika w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu musi być rozpoznany samodzielnie, bo podstawy prawne i faktyczne do uwzględnienia lub oddalenia każdego z nich są odmienne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
można domagać się uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, o czym stanowi art. 157 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wskazany we wniosku adwokat M. N. przepis art. 157 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, daje zatem istotnie prawo żądania uzupełnienia wyroku, jednak podkreślić należy, że nie jest dopuszczalny wniosek w przedmiocie uzupełnienia wyroku odnośnie przyznania (zasądzenia) kosztów, jeżeli sąd już zawarł w nim rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
W wyroku zapadłym w dniu 22 stycznia 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny przyznał bowiem koszty z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz adwokata P. R., który decyzją Okręgowej Rady Adwokackiej w W. został wyznaczony w miejsce adwokat M. N. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia 19 kwietnia 2007r. skierowane do adwokata P. R.: "Uprzejmie zawiadamiam, że został Pan Mecenas wyznaczony w miejsce Pani Mecenas M. N. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie.").
Mając na uwadze treść wskazanego wyżej pisma z Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie oraz użyte w nim sformułowanie "w miejsce", Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obowiązki pełnomocnika z urzędu w niniejszej sprawie przejął adwokat P. R. i dlatego zasądził mu pełne koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W związku z powyższym uznać należy, że przepisy, na które powołała się adwokat M. N. w swoim wniosku, nie mają zastosowania.
Skoro zatem Naczelny Sąd Administracyjny zamieścił w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, to tym samym nie zostały spełnione przesłanki z art. 157 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi co do uzupełnienia wyroku z dnia 22 stycznia 2008r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 160 w związku z art. 157 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił o oddaleniu przedmiotowego wniosku.