Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 2000/11, oddalił skargę kasacyjną A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 646/10 w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Olsztynie z dnia [...] lipca 2009 r., [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby.
Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie i wykładnię tego wyroku. W obszernym uzasadnieniu skarżący wskazał między innymi, iż przedmiotowy wyrok jest niepełny i wątpliwej treści, gdyż lakonicznie odnosi się do skargi kasacyjnej i zarzutów w niej zawartych, co uniemożliwia zapoznanie się z treścią podjętego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), uzupełnienie orzeczenia może nastąpić, na wniosek strony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi (w tym przypadku skargi kasacyjnej) albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie nie zachodzi konieczność uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2012 r., gdyż nie wystąpiły w nim przesłanki określone we wskazanym wyżej przepisie.
Natomiast stosownie do art. 158. powołanej ustawy, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Oznacza to, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98).
W niniejszej sprawie uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2012 r. jest jasne i klarowne, nie budzi żadnych wątpliwości co do rozstrzygnięcia. Dlatego też, nie zachodzą przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni, wskazane w art. 158 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 158 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.