Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 25 września 2013 r., sygn. akt I OSK 2009/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska
Rozpoznanie
w dniu 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.G.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2406/12 o odrzuceniu skargi M.G. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty

Sentencja

postanawia:

  1. 1. oddalić skargę kasacyjną,
  2. 2. sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2406/12 w ten sposób, iż na jego pierwszej stronie, w wierszu czwartym od dołu, w miejsce daty wydania decyzji Ministra Skarbu Państwa oznaczonej jako "[...] sierpnia 2012 r." wpisać datę "[...] sierpnia 2011" r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. G. na decyzję Ministra Skarbu Państwa. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż przedmiotowe rozstrzygnięcie doręczone zostało skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2012 r., a skarga w niniejszej sprawie wniesiona została w dniu 13 listopada 2012 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zdaniem Sądu oznaczało to konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. G., reprezentowany przez adwokata z urzędu, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1c ustawy P.p.s.a. i w zw. z art. 134 Kpa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w niniejszej sprawie organ dokonał merytorycznej oceny odwołania skarżącego, a co za tym idzie przywrócił mu termin do dokonania tej czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. nakazuje odrzucenie skargi złożonej po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie doręczenie stronie decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia 2 sierpnia 2011 r. nastąpiło w dniu 8 sierpnia 2011 r. (a nie jak stwierdził Sąd I instancji 8 sierpnia 2012 r.). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, wynikający z art. 53 § 1 P.p.s.a., upływał z dniem 7 września 2011 r. Tymczasem skarga wniesiona została w dniu 13 listopada 2012 r., a zatem ponad rok od dnia upływu terminu do dokonania tej czynności.

Tym samym przyjąć trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, badając terminowość wniesienia skargi, pomimo niewłaściwego ustalenia terminu doręczenia decyzji, prawidłowo uznał, że środek zaskarżenia wniesiono po terminie, a odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odpowiadało prawu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Oczywista omyłka pisarska, polegająca na wskazaniu błędnej daty wydania zaskarżonej w sprawie decyzji, sprostowana została na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 powołanej ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.