Uzasadnienie
Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, objęta skargą decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] została doręczona L. S. jako pełnomocnikowi M. S. w dniu 21 kwietnia 2006 r., czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie jej odbioru. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu który ją wydał w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Ze skargą na nią L. S. wystąpił w dniu 25 maja 2006 r. składając ja osobiście w siedzibie SKO w [...] (fakt osobistego jej złożenia potwierdza adnotacja na skardze oraz przesłana przez Kolegium odpowiedź na skargę). Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu (jego pełnomocnikowi) rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z powyższych ustaleń pełnomocnik skarżącej uchybił temu terminowi, który upłynął dla niego 22 maja 2006 r. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2006 r. skargę kasacyjną złożyła M. S., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej zawarto również wniosek o przywrócenie terminu do rozpatrzenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego - uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 - 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie przez M. S. powyższych wymogów przewidzianych dla tego rodzaju środka zaskarżenia nie spełnia. Pełnomocnik skarżącej nie wskazał bowiem żadnego przepisu, który miałby zostać naruszony przez Sąd przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia odrzucającego skargę. Skarga kasacyjna złożona w sprawie niniejszej sprowadza się w zasadnie do uargumentowania wniosku o przywrócenie terminu. Z tego względu skarga kasacyjna jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. Do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jako właściwy pozostaje jednak wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zawarty w skardze kasacyjnej.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.